Run in the USA

Mor­gen ren ik de Brid­ge to Brid­ge in Arn­hem. De vol­le 16 kilo­me­ters. Hoe­wel ik me pas laat had inge­schre­ven dacht ik vol­doen­de getraind te zijn om deze afstand wel aan te kun­nen. Tot aan mijn trip naar de VS twij­fel­de ik daar niet echt aan.
Een­maal in de VS gear­ri­veerd ging ik daar al snel anders over den­ken. Wat was het heet en benauwd. Iede­re dag ruim 30 gra­den tot laat in de avond. En dat ter­wijl ik een bloed­he­kel heb aan ren­nen bij warm weer. Ik zag daar­om als een berg op tegen de eer­ste keer dat ik mijn hard­loop­schoe­nen aan zou moe­ten trek­ken voor mijn ver­plich­te trai­nings­rond­je. Alleen al de gedach­te om in die oven te gaan ren­nen was genoeg om de poging met een dag uit te schui­ven. Het tijds­ver­schil van zeven uur plus de daar­bij beho­ren­de jet­lag hielp ook niet echt mee.
Op woens­dag­avond, na een vroeg diner inclu­sief enke­le bier­tjes, besloot ik het er toch op te gaan wagen. Het was acht uur en het begon te sche­me­ren. Nadat ik een kilo­me­ter ofzo gelo­pen had kwam ik in een woon­wijk terecht waar ik eer­der die week een fik­se wan­de­ling had gemaakt. Over­al ston­den sproei­ers in de tuin het gazon uit­ge­breid van water te voor­zien. Daar­bij wer­den ook het trot­toir en even­tu­e­le voor­bij­gan­gers niet ont­zien. Con­ti­nue gehuld in een ver­fris­sen­de nevel luk­te het me zo om een net­te 8 kilo­me­ter te vol­tooi­en.
Helaas ging ik vrij­dag­avond te vroeg van start. De sproei­ers ston­den niet aan. Na 5 kilo­me­ter was ik vol­le­dig uit­ge­put en moest toen nog terug. Terug in het hotel heb ik ruim een uur in het zwem­bad gele­gen.
Deze week had ik het idee dat door die dra­ma­ti­sche loop op vrij­dag zo’n beet­je al mijn trai­nings­ar­beid ver­knald had. Ik voel­de me con­ti­nu moe en lus­te­loos. Of het de jet­lag was of dat ik toch iets onder de leden had was me niet dui­de­lijk. Wel dat ik totaal geen puf had om gaan te lopen. Pas op vrij­dag kreeg ik weer zin om te gaan. En het viel me alles­zins mee.
Dus wie weet gaat het me toch luk­ken op zon­dag. Wish me luck!
PS: Ook bij nor­ma­le weers­om­stan­dig­he­den valt het niet mee om in de VS een stuk­je te gaan ren­nen. Of wan­de­len. De trot­toirs cq fiets­pa­den heb­ben de nei­ging om er op de meest onmo­ge­lij­ke plaat­sen zomaar mee op te hou­den. Alles moet wij­ken voor de gemo­to­ri­seer­de ver­voers­mid­de­len waar men stad en land mee door­kruist.

IMG_0745_Fotor

Kedeng kedeng
50books – jaar 2015 – vraag 35