In de overgang

Als je een boek voor het eerst open­slaat, ga je een tran­si­tie­ruim­te bin­nen, Je bent niet in deze wereld, de wereld waar­in je een boek vast­houdt (bij­voor­beeld, dit boek), nòch in die wereld (de meta­fy­si­sche ruim­te waar de woor­den naar­toe wij­zen). Deze poly­di­men­si­o­na­li­teit beschrijft tot op zeke­re hoog­te het alge­me­ne lees­ge­voel — iemand bevindt zich op veel plek­ken tege­lijk.
[p.61, Wat we zien als we lezen, Peter Men­dels­und]

Ein­de­lijk begon­nen in dit van­af de eer­ste blad­zij­de fas­ci­ne­ren­de boek. Dus als jul­lie me zoe­ken kun je dat beter op veel plek­ken tege­lijk doen.

wat-we-zien-als-we-lezen-peter-mendelsund

Had ze zon­der Con­nie geen ver­haal?
Ik zag het even niet meer zit­ten