What the hell has gone wrong in this twentieth century

Deze blog­post is deel 6 van 19 in de serie Zen — Robert Pir­sig

[p.28–36]

In hoofd­stuk 2 vertelt de ik-per­soon hoe hij jaren gele­den met zijn zoon­t­je al op de tweede dag van een motor­vakantie door pech onder­weg ged­won­gen was de reis te stak­en. Pas veel lat­er ont­dek­te hij dat de motor niet defect was ger­aakt door hevige regen­val maar sim­pel­weg omdat er geen ben­zine meer in de tank zat. Nog steeds kan hij er niet over uit hoe stom dit van hem was.

Het is een anec­dote uit de tijd dat hij net als John zich nog niet veel verdiept had in de finess­es van goed motoron­der­houd. Inmid­dels heeft hij zich een hoop aan­geleerd, door schade en schande wijz­er gewor­den. Wat hem brengt bij het ver­haal van zijn huidi­ge motor die ver­schil­lende keren een vast­lop­er had gehad. De eerste keer ging hij ermee naar een werk­plaats omdat hij dacht dat het voor hemzelf te gecom­pliceerd zou zijn om te repar­eren en daar­naast dat hij ook nog eens een hoop spe­ci­aal gereed­schap en onderde­len nodig zou hebben.

De reparaties door het in zijn ogen onge­mo­tiveerd per­son­eel maak­ten de prob­le­men alleen maar erg­er, en was aan­lei­d­ing voor hem om zijn motor op te halen voor­dat ze ‘m hele­maal vernield­en. Uitein­delijk bleek het om een uiterst goed­koop onderdeel te gaan dat de boel geblok­keerd had door­dat het uit posi­tie was ger­aakt. Hoogst­waarschi­jn­lijk veroorza­akt door een eerdere repatie door ook al een onge­mo­tiveerde tech­neut.

De vraag die hem bezighield na deze ervarin­gen was waarom deze tech­neuten zo onvoorzichtig met zijn motor omgin­gen. Tenslotte ging het hier niet om mensen die een hekel aan tech­niek had­den. Ze werk­ten juist in de tech­niek. Hij laat een aan­tal obser­vaties gedaan in de werk­plaats de revue passeren:

  • De luide muziek op de radio. Voor de ik-per­soon een teken dat men het werk niet zag als iets waar­bij men moest nadenken. Want nadenken en muziek luis­teren, dat kan in zijn ogen niet samen­gaan.
  • Het tem­po waarin ze hun werk deden. Alles ging in grote haast. Tijd is geld en de vol­gende klus wacht. Maar kwaliteit werd hier­door uit het oog ver­loren.
  • Maar het voor­naam­ste wat hem opviel was dat ze niet betrokken leken bij hun werk. Hij con­sta­teerde een ‘9-to-5’ men­tal­iteit. Of erg­er, een soort van onthecht­ing.

Vooral dat laat­ste aspect zit hem dwars. En het is iets wat hij op veel meer plaat­sen ziet. Ter­wi­jl ‘car­ing about what you are doing’ voor hem juist essen­tieel is. Deze kloof tussen wie iemand is en wat hij doet, wil hij verder gaan onder­zoeken tij­dens het ver­volg van de Chau­tauqua:

On this trip I think we should notice it, explore it a lit­tle, to see if in that strange sep­a­ra­tion of what man is from what man does we may have some clues as to what the hell has gone wrong in this twen­ti­eth cen­tu­ry. I don’t want to hur­ry it. That itself is a poi­so­nous twen­ti­eth-cen­tu­ry atti­tude. When you want to hur­ry some­thing, that means you no longer care about it and want to get on to oth­er things.
[p.36, Zen]

Ter­wi­jl hij dit met ons deelt pakken dreigende onweer­swolken zich samen in de verte en mak­en zijn vrien­den John en Sylvia hem erop attent dat hij een afs­lag heeft gemist:

And now tag­ging along behind them I think, Why should I do a thing like that? I hard­ly noticed the free­way. And just now I for­got to tell them about the storm. Things are get­ting a lit­tle unset­tling.
[p.32, Zen]

Wat is hier aan de hand?

~ ~ ~

Series Nav­i­ga­tion« It’s not the motor­cy­cle main­te­nanceGeesten »

1 Comment

Tenenkr­om­mend hoe er in de garage met zijn motor omge­gaan werd. Ik wilde wel schree­uwen dat hij als de don­der zijn motor daar weg moest halen voor­dat er ono­plos­bare schade aan­gericht zou wor­den.
Steeds vak­er vind ik het moeil­ijk om mijn fiets naar de fiet­sen­mak­er te bren­gen. Ben al van fiet­sen­mak­er gewis­seld maar het blijkt niet uit te mak­en. De laat­ste keer kwam de fiets met meer manke­menten terug dan dat ie weg ging. Had ik mijzelf nu meer geleerd hoe zelf alles aan een fiets te mak­en maar helaas ben ik toch afhanke­lijk van deze toch best wel hard­w­erk­ende mensen.
Dus pijn­lijk herken­baar stuk­je dit.
En ja, wat een dreig­ing!

Geef een reactie