What the hell has gone wrong in this twentieth century

Deze blogpost is deel 6 van 19 in de serie Zen - Robert Pirsig

[p.28-36]

In hoofdstuk 2 vertelt de ik-persoon hoe hij jaren geleden met zijn zoontje al op de tweede dag van een motorvakantie door pech onderweg gedwongen was de reis te staken. Pas veel later ontdekte hij dat de motor niet defect was geraakt door hevige regenval maar simpelweg omdat er geen benzine meer in de tank zat. Nog steeds kan hij er niet over uit hoe stom dit van hem was.

Het is een anecdote uit de tijd dat hij net als John zich nog niet veel verdiept had in de finesses van goed motoronderhoud. Inmiddels heeft hij zich een hoop aangeleerd, door schade en schande wijzer geworden. Wat hem brengt bij het verhaal van zijn huidige motor die verschillende keren een vastloper had gehad. De eerste keer ging hij ermee naar een werkplaats omdat hij dacht dat het voor hemzelf te gecompliceerd zou zijn om te repareren en daarnaast dat hij ook nog eens een hoop speciaal gereedschap en onderdelen nodig zou hebben.

De reparaties door het in zijn ogen ongemotiveerd personeel maakten de problemen alleen maar erger, en was aanleiding voor hem om zijn motor op te halen voordat ze ‘m helemaal vernielden. Uiteindelijk bleek het om een uiterst goedkoop onderdeel te gaan dat de boel geblokkeerd had doordat het uit positie was geraakt. Hoogstwaarschijnlijk veroorzaakt door een eerdere repatie door ook al een ongemotiveerde techneut.

De vraag die hem bezighield na deze ervaringen was waarom deze techneuten zo onvoorzichtig met zijn motor omgingen. Tenslotte ging het hier niet om mensen die een hekel aan techniek hadden. Ze werkten juist in de techniek. Hij laat een aantal observaties gedaan in de werkplaats de revue passeren:

  • De luide muziek op de radio. Voor de ik-persoon een teken dat men het werk niet zag als iets waarbij men moest nadenken. Want nadenken en muziek luisteren, dat kan in zijn ogen niet samengaan.
  • Het tempo waarin ze hun werk deden. Alles ging in grote haast. Tijd is geld en de volgende klus wacht. Maar kwaliteit werd hierdoor uit het oog verloren.
  • Maar het voornaamste wat hem opviel was dat ze niet betrokken leken bij hun werk. Hij constateerde een ‘9-to-5’ mentaliteit. Of erger, een soort van onthechting.

Vooral dat laatste aspect zit hem dwars. En het is iets wat hij op veel meer plaatsen ziet. Terwijl ‘caring about what you are doing’ voor hem juist essentieel is. Deze kloof tussen wie iemand is en wat hij doet, wil hij verder gaan onderzoeken tijdens het vervolg van de Chautauqua:

On this trip I think we should notice it, explore it a little, to see if in that strange separation of what man is from what man does we may have some clues as to what the hell has gone wrong in this twentieth century. I don’t want to hurry it. That itself is a poisonous twentieth-century attitude. When you want to hurry something, that means you no longer care about it and want to get on to other things.
[p.36, Zen]

Terwijl hij dit met ons deelt pakken dreigende onweerswolken zich samen in de verte en maken zijn vrienden John en Sylvia hem erop attent dat hij een afslag heeft gemist:

And now tagging along behind them I think, Why should I do a thing like that? I hardly noticed the freeway. And just now I forgot to tell them about the storm. Things are getting a little unsettling.
[p.32, Zen]

Wat is hier aan de hand?

~ ~ ~

Series Navigation<< It’s not the motorcycle maintenanceGeesten >>

1 Reactie

  1. Tenenkrommend hoe er in de garage met zijn motor omgegaan werd. Ik wilde wel schreeuwen dat hij als de donder zijn motor daar weg moest halen voordat er onoplosbare schade aangericht zou worden.
    Steeds vaker vind ik het moeilijk om mijn fiets naar de fietsenmaker te brengen. Ben al van fietsenmaker gewisseld maar het blijkt niet uit te maken. De laatste keer kwam de fiets met meer mankementen terug dan dat ie weg ging. Had ik mijzelf nu meer geleerd hoe zelf alles aan een fiets te maken maar helaas ben ik toch afhankelijk van deze toch best wel hardwerkende mensen.
    Dus pijnlijk herkenbaar stukje dit.
    En ja, wat een dreiging!

Laat een reactie achter op Niek Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *