Hoe lees je een klassieker?

Deze blog­post is deel 9 van 19 in de serie Zen — Robert Pir­sig

[p.47–50]

Vol­gens de ver­tel­ler komt er in elke Chau­tau­qua altijd wel een lijst voor­bij van din­gen die belang­rijk zijn om te ont­hou­den. Ook nu. Hier betreft het (van­zelf­spre­kend) een over­zicht van aller­lei spul­len die onont­beer­lijk zijn bij een motor­t­rip. De ver­tel­ler maakt een opde­ling in vier sec­ties:

  • clothing;
  • per­so­nal stuff;
  • coo­king and cam­ping gear;
  • motor­cy­cle stuff

Zelf ben ik niet zo van de lijst­jes1. Ze zijn nut­tig, dat zal ik niet ont­ken­nen. Maar ze lezen niet fijn. Bij Zen ervaar ik dat min­der. Ondanks dat ik nooit per motor een reis zal gaan maken lees ik met inte­res­se wat de ik-per­soon alle­maal denkt nodig te heb­ben tij­dens deze tocht met zijn zoon Chris en het bevrien­de stel John en Syl­via.

Het ver­baast me geens­zins dat hij ook boe­ken mee­neemt. Drie stuks. De hand­lei­ding van zijn motor. Een boek met tips voor motor­on­der­houd. En als laat­ste een klas­sie­ker:

A copy of Thoreau’s Wal­den … which Chris has never heard and which can be read a hund­red times wit­hout exhaus­ti­on. I try always to pick a book far over his head and read it as a basis for ques­ti­ons and ans­wers, rather than wit­hout inter­rup­ti­on. I read a sen­ten­ce or two, wait for him to come up with his usu­al bar­ra­ge of ques­ti­on, ans­wer them, then read ano­ther sen­ten­ce or two. Clas­sics read well this way. They must be writ­ten this way. Some­ti­mes we have spent a who­le eve­ning rea­ding and tal­king and dis­co­ver­ed we have only cover­ed two or three pages. It’s a form of rea­ding done a cen­tu­ry ago … when Chau­tau­quas were popu­lar. Unless you’­ve tried it you can’t ima­gi­ne how pleasant it is to do it this way.
[p.49, Zen]

Voor mij is Zen and the Art of Motor­cy­cle Main­tenan­ce inmid­dels een klas­sie­ker gewor­den. Daar­om lees ik het op de manier zoals een klas­sie­ker gele­zen moet wor­den. Lang­zaam.

~ ~ ~
PS. Wal­den nam ik mee toen ik in 2006 voor mijn werk naar Boul­der, Colo­ra­do moest. Bij toe­val ont­dek­te ik dat het plaats­je Wal­den niet zo ver uit de buurt lag en besloot er met mijn tij­de­lij­ke huis­ge­noot naar toe te gaan. Later kwam ik erach­ter dat het Wal­den van Tho­reau niet de plaats Wal­den was, maar Wal­den Pond (Wal­den­meer) in Mas­sa­chu­setts.

~ ~ ~


  1. Hoe­wel bij­voor­beeld bood­schap­pen­lijst­jes prach­tig <a href=“http://www.petepel.nl/?s=boodschappenlijstje&submit=Search” target=“_blank” rel=“noopener”>blogmateriaal</a> kun­nen zijn. 

One Reply to “Hoe lees je een klassieker?”

  1. Het lang­za­me lezen van dit boek bevalt me ook wel, al ben ik wel iets meer voor­uit. Het lijkt als­of ik het ook beter ont­houd als ik het lang­zaam lees.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *