50books – jaar 2015 – vraag 44

Deze blog­post is deel 44 van 49 in de serie 50books — 2015

Als ik aan mijn jeugd­jaren denk, dan denk ik ook regel­matig aan de bezoek­jes die we op de zondag bracht­en aan een van de twee jon­gere broers die mijn vad­er had (een­t­je is er ons helaas ont­vallen). Hoewel ze alle­bei geen zoons had­den maar dochters ging ik er toch alti­jd graag mee naar toe.
De ene broer woonde zo ver weg dat we wel een uur met de auto onder­weg waren. Het was alsof we niet zomaar op vis­ite bij fam­i­lie gin­gen, maar eerder een reis naar het buiten­land onder­na­men. Ik was alti­jd een beet­je ges­pan­nen als het weer zover was. En een­maal op de plaats van bestem­ming keek ik mijn ogen uit. Alles was voor mijn gevoel anders dan thuis. Vooral het dialect dat ze er sprak­en zorgde voor deze vervreemd­ing realiseerde ik me lat­er.
Nee, van een ander dialect was zek­er geen sprake bij de jong­ste broer. Die woonde met zijn gezin dicht tegen Eind­hoven aan. Bij­na om de hoek. Niks geen lange autorit of vreemde omgev­ing. Maar wat kwam ik er graag. Want deze oom had een heel bij­zon­dere hob­by (eigen­lijk had hij er heel veel, en nog steeds trouwens maar dat terz­i­jde): hij verza­melde strip­boeken. Ergens vond ik dat stom. Een vol­wassene die stripver­halen las. Dat sloeg toch ner­gens op. Ik heb wel eens aan mijn nicht­jes gevraagd wat die ervan von­den. Hun antwo­ord was sim­pel. Geweldig! Nu hoef­den zij er nooit geld aan uit te geven en kon­den ze toch alles lezen wat ze wilden. Ze hoef­den alleen maar aan hun vad­er te vertellen wat ze leuk von­den en hij kocht het.
Zo was ook Suske & Wiske in de verza­mel­ing gekomen. En laat ik daar toen­der­ti­jd ook hele­maal gek van zijn geweest. Vooral de vroege exem­plaren vond ik top. Helaas was daar moeil­ijk aan te komen. Niet voor mijn oom. Hij stru­inde stad en land af om de col­lec­tie Suske & Wiske hele­maal com­pleet te kri­j­gen. Dus het was elke keer weer smullen wan­neer we op bezoek gin­gen. Jam­mer genoeg was hij erg zuinig op zijn verza­mel­ing. Een stapelt­je mee naar huis nemen om verder te lezen zat er niet in.
Van­mid­dag moest ik daar aan denken ter­wi­jl ik met Inge en de kleinkinderen in Stad­sthe­ater Arn­hem zat te geni­eten van Suske & Wiske de musi­cal. De strips van Suske & Wiske lees ik allang niet meer maar sinds een paar jaar heb ik wel opnieuw een abon­nement op Eppo genomen. Daar heb ik nog steeds geen spi­jt van. Net als vroeger spel ik ze ook nu van begin tot eind hele­maal uit. Er zit­ten veel oude bek­enden tussen maar vanzelf­sprek­end ver­schi­j­nen er ook regel­matig nieuwe strips. Inmid­dels heb ik al een aardi­ge stapel klaarliggen om hopelijk bin­nen niet al te lange tijd samen met mijn kleinkinderen te gaan lezen. Eens zien of zij ook bevat­telijk zijn voor het stripvirus.
Het zal daarom geen ver­rass­ing zijn wat de vraag voor van­daag is.
Vraag 44:
Was jij vroeger ook ver­zot op stripver­halen, en lees je ze tegen­wo­ordig nog steeds?
Ik neem aan dat verdere toelicht­ing bij de vraag niet nodig is of het moet zijn dat ik het lezen van graph­ic nov­els en onder wat voor defin­i­ties strip­boeken van­daag de dag nog meer bek­end staan ook als goed reken.
PS: Naar ik mij meen te herin­neren heeft Ruud onlangs al antwo­ord gegeven op deze vraag.

50books201544

~ ~ ~

Series Nav­i­ga­tion« 50books – jaar 2015 – vraag 4350books – jaar 2015 – vraag 45 »

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets