Rondje old skool hardlopen

Rondje tegen de wind 2015-11-20

Vanavond had ik er al meer dan 6 km opzit­ten toen ik bij­na in Bem­mel was. Even aarzelde ik. Zou ik door­lopen of afdraaien richt­ing huis? Ik koos voor het laat­ste en kreeg de wind vol in mijn gezicht. Heel in de verte zag ik de licht­en van het Ohra-gebouw. Heel in de verte. En de wind was heel erg tegen.

Ik moest denken aan een artikel dat ik onlangs had gelezen over het nieuwe fiet­sen: One of the hottest things in cycling right now is rid­ing your bike some­place far and then tak­ing the train home:

With an assist from the train, mul­ti­modal cycling lets rid­ers go out far­ther since they don’t have to ped­al back. And while it’s hard­ly a new thing to take your bike on a train — mul­ti­modal com­muters have been doing it for ages — many road cyclists we know are doing more big one-way rides like this, with sev­er­al using apps like Stra­va and Ride­With­G­PS to help them find new routes and plan dis­tant out­ings that nor­mal­ly might be out of reach.

Het is sim­pel maar doel­tr­e­f­fend. Je fietst er een eind op los tot­dat je de man met de hamer tegenkomt en pakt dan de trein naar huis. In veel gevallen kom je op plaat­sen die nor­maal gespro­ken te ver weg liggen. Want reken maar uit: ben je gewend een rond­je van 100 km te fiet­sen, dan is dat 50 km heen en dan weer 50 km terug. Met het nieuwe fiet­sen ga je gewoon 100 km dezelfde richt­ing uit dus bestrijk je plots een veel grot­er gebied.

En natu­urlijk is het ook van toepass­ing op hard­lopen.

Wat nu als ik bijvoor­beeld verder gelopen was naar Bem­mel in het kad­er van het nieuwe lopen? Of miss­chien wel hele­maal naar de oev­ers van de Waal? Dan had ik mooi in de prob­le­men gezeten. Het eerste tre­in­sta­tion moet daar nog aan­gelegd wor­den. Ik zou het dus ander­som aan­pakken. Eerst met de trein naar een vooraf uit­ge­zochte plek (tegen de wind) afreizen en daar de uitdag­ing aan­gaan om weer hele­maal terug te lopen (met de wind in de rug). Dan kun je een­maal thuis aangekomen lekker uithi­j­gen en daar­na onder de douche in plaats van bezweet en ver­moeid op een winderig sta­tion staan wacht­en op een ver­traagde trein ter­wi­jl de sta­tion­srestau­ratie allang is weg­bezuinigd zodat je ook nog eens niets te eten kunt halen.

Maar voor­lop­ig had ik hier alle­maal niets aan. Het nieuwe lopen was nog iets van de toekomst. Eerst maar eens old skool zien thuis te komen. Tegen de wind.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets