Rondje old skool hardlopen

Rondje tegen de wind 2015-11-20

Vanavond had ik er al meer dan 6 km opzitten toen ik bijna in Bemmel was. Even aarzelde ik. Zou ik doorlopen of afdraaien richting huis? Ik koos voor het laatste en kreeg de wind vol in mijn gezicht. Heel in de verte zag ik de lichten van het Ohra-gebouw. Heel in de verte. En de wind was heel erg tegen.

Ik moest denken aan een artikel dat ik onlangs had gelezen over het nieuwe fietsen: One of the hottest things in cycling right now is riding your bike someplace far and then taking the train home:

With an assist from the train, multimodal cycling lets riders go out farther since they don’t have to pedal back. And while it’s hardly a new thing to take your bike on a train — multimodal commuters have been doing it for ages — many road cyclists we know are doing more big one-way rides like this, with several using apps like Strava and RideWithGPS to help them find new routes and plan distant outings that normally might be out of reach.

Het is simpel maar doeltreffend. Je fietst er een eind op los totdat je de man met de hamer tegenkomt en pakt dan de trein naar huis. In veel gevallen kom je op plaatsen die normaal gesproken te ver weg liggen. Want reken maar uit: ben je gewend een rondje van 100 km te fietsen, dan is dat 50 km heen en dan weer 50 km terug. Met het nieuwe fietsen ga je gewoon 100 km dezelfde richting uit dus bestrijk je plots een veel groter gebied.

En natuurlijk is het ook van toepassing op hardlopen.

Wat nu als ik bijvoorbeeld verder gelopen was naar Bemmel in het kader van het nieuwe lopen? Of misschien wel helemaal naar de oevers van de Waal? Dan had ik mooi in de problemen gezeten. Het eerste treinstation moet daar nog aangelegd worden. Ik zou het dus andersom aanpakken. Eerst met de trein naar een vooraf uitgezochte plek (tegen de wind) afreizen en daar de uitdaging aangaan om weer helemaal terug te lopen (met de wind in de rug). Dan kun je eenmaal thuis aangekomen lekker uithijgen en daarna onder de douche in plaats van bezweet en vermoeid op een winderig station staan wachten op een vertraagde trein terwijl de stationsrestauratie allang is wegbezuinigd zodat je ook nog eens niets te eten kunt halen.

Maar voorlopig had ik hier allemaal niets aan. Het nieuwe lopen was nog iets van de toekomst. Eerst maar eens old skool zien thuis te komen. Tegen de wind.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *