Troost

Natuur­lijk ben ik blij­ven door­le­zen. Tot het (bit­te­re)1 ein­de. Het was daar dat ik deze fraaie afslui­ter onder ogen kreeg:

Als je weet dat je een loser bent, dan put je troost uit de gedach­te dat ieder­een om je heen ver­sla­gen is, ook zij die heb­ben gewon­nen.
[p.222, Het nul­num­mer, Umber­to Eco]

Wil je meer weten over de denk­beel­den van Umber­to Eco met betrek­king tot de rol van los­ers in de lite­ra­tuur, klik dan hier voor een kort inter­view met hem in The Guar­di­an.

PS: Nadat ik het boek uit had zag ik op de site van De Groe­ne Amster­dam­mer het bericht dat Umber­to Eco ver­trekt bij zijn vas­te uit­ge­ve­rij Bom­pi­a­ni. Dit omdat Sil­vio Ber­lus­co­ni een over­na­me­bod gedaan heeft op het bedrijf Riz­zo­li waar Bom­pi­a­ni onder­deel van is. Samen met aan­tal ande­re auteurs uit bin­nen- en bui­ten­land gaat Eco nu zelf een uit­ge­ve­rij oprich­ten met waar­schijn­lijk de naam ‘Het schip van The­seus’. Om ver­schil­len­de rede­nen vind ik dit leuk nieuws:

  • Ik heb een hart­gron­di­ge hekel aan Sil­vio Ber­lus­co­ni en mag het wel als hij zijn plan­nen niet zon­der slag of stoot kan uit­voe­ren;
  • Toe­val­lig ben ik ook mede-oprich­ter van een nieu­we uit­ge­ve­rij (ja, de 3.000 dona­teurs zijn tij­dig inge­stapt);
  • En als laat­ste de link naar zowel de mythe over het ship van The­seus door Plu­tar­chus, als­wel de link die ik zelf maak naar het gelijk­na­mi­ge boek door de niet-bestaan­de auteur V.M. Stra­ka.

  1. Bit­ter van­we­ge het uiterst depri­me­rend beeld dat geschetst wordt van Ita­lië slechts enke­le jaren voor de poli­tie­ke opkomst van Sil­vio Ber­lus­co­ni, ofte­wel Il Cava­lie­re die wij gerust mogen ver­war­ren met Com­man­deur Vimer­ca­te uit het boek. En we weten alle­maal dat het door Ber­lus­co­ni alleen nog maar ver­der berg­af­waarts is gegaan.