The art of walking

walking

Kun je lopen ver­le­ren? Of anders gefor­mu­leerd, is het moge­lijk dat je kwijt bent hoe je ook alweer je voet moet neer­zet­ten om een fat­soen­lij­ke stap te maken? Ik vraag dit omdat het mij name­lijk niet meer lukt.
De afge­lo­pen dagen is de pijn in mijn achil­les­pees min­der gewor­den (het her­stel na de sur­vi­val­run op zon­dag ging bij­na nog snel­ler dan na de mid­week­se trai­ning) maar ik blijf op dezelf­de ver­kramp­te manier lopen als toen ik van de pijn niet anders kon. In het bes­te geval kom ik in de buurt van wat een nor­ma­le pas zou kun­nen zijn ware het niet dat ik er toch elke keer een zwab­ber­be­we­ging met m’n voet bij maak.
Soms ben ik bang dat ik nooit meer nor­maal kan lopen. Lich­te­lijk over­dre­ven, maar toch. Ik moest den­ken aan Gerard Kem­kers, de schaats­coach die als schaat­ser vroeg­tij­dig moest stop­pen omdat hij geplaagd werd door een zwab­ber­voet. Het schijnt een typi­sche schaat­sers­aan­doe­ning te zijn. Op de site InfoNu.nl kwam ik de vol­gen­de uit­leg tegen:

[…] als je een­maal met een zwab­ber­voet zit dan ga je bij jezelf ana­ly­se­ren wat je nu eigen­lijk ver­keerd doet. Je wilt het ver­be­te­ren en dus ga je bewust bezig met wat je eigen­lijk aan het doen bent en hoe je dit moet ver­be­te­ren. Door die bewus­te aan­stu­ring ‘breek je dan in’ in het basa­le balans­sys­teem en zet je de voet anders neer dan nor­maal. Daar­op rea­geert ver­vol­gens weer je lichaam die de reac­tie geeft om terug te trek­ken. Daar­door wordt de voet in bewe­ging gebracht en volgt de zwab­ber­be­we­ging.

Nu ben ik wel­is­waar geen schaat­ser, maar ik loop wel met m’n voet te zwab­be­ren. Ook ik pro­beer bewust aan te stu­ren hoe ik mijn voet op de juis­te wij­ze moet neer­zet­ten, alleen het pro­bleem is dat ik niet meer lijk te weten of te voe­len hoe dit pre­cies gaat. Op ’t laatst ga ik twij­fe­len en dit heeft de zwab­ber­be­we­ging tot gevolg. Met alle frus­tra­tie van dien.
In de roman 1q84 gaat Ten­go bij zijn vader op bezoek in het sana­to­ri­um. Van­uit het raam ziet hij een oude man met wan­del­stok voor­bij lopen:

He was tall, with whi­te hair, and excel­lent pos­tu­re. But his steps were awk­ward, as if he had for­got­ten how to walk, as if with each step for­ward he was remem­be­ring how to do it. Ten­go wat­ched him for a whi­le. The old man slow­ly made his way across the gar­den, then tur­ned the cor­ner of the buil­ding and dis­ap­pe­a­red. It didn’t look like he had recal­l­ed the art of wal­king.
[p.902, 1q84, Haruki Mura­kami]

De kunst van het lopen. Ik zal ‘m stap voor stap weer onder de knie moe­ten zien te krij­gen.

6 Replies to “The art of walking”

  1. Hé, dat is inte­res­sant om te lezen. Ik ben bezig met blo­te­voe­ten­ren­nen en dat bete­kent dat ik op een nieu­we manier aan het leren lopen ben. En inder­daad is er een voet dat af en toe gaat zwab­be­ren. Ik maak me er geen zor­gen over want ik heb al behoor­lij­ke vor­de­rin­gen gemaakt en die zwab­ber gaat ook wel weer over.
    Bij jou vast ook. Suc­ces.
    PS Boei­end toch hè, hoe dat lichaam dat alle­maal maar doet zon­der dat wij daar maar iets voor hoe­ven te doen.

    Beantwoorden

    1. Zeker boei­end. Hoe­wel ik denk dat we op de ach­ter­grond flink wat werk moe­ten ver­rich­ten zodat dat lichaam van ons het kan uit­voe­ren.
      Heb je trou­wens de reac­tie van Daan Tim­mers gele­zen? Er valt nog heel wat te leren van/over onze voe­ten.

      Beantwoorden

      1. Ja, zeker. En wat leuk dat deze Daan je web­si­te gevon­den heeft en we elkaar op deze manier van alles kun­nen leren.

        Beantwoorden

  2. Dag Peter,
    Als eens gedacht om je hard­loop­schoe­nen onder de loep te nemen? waar­schijn­lijk is de hiel ver­hoogt waar­door als van­zelf je kuit­spier kor­ter wordt dan de natuur­lijk leng­te. uit­ein­de­lijk ga je dat voe­len in…de achil­les­pees. Natuur­lijk zoekt je lichaam com­pen­sa­tie om toch te kun­nen bewe­gen als het ware om de brand­haard heen.
    Bio­me­cha­nisch gezien is er een natuur­lijk manier van lopen, lopen zoals je gemaakt bent om te lopen ( en dat is anders dan hard-lopen). Vaak is de ach­ter­kant van ons lichaam, kui­ten, ham­strings door hak­ken dra­gen en het vele zit­ten zo kort gewor­den dat we om weer natuur­lijk te kun­nen lopen er werk aan de win­kel is. voe­ten weer recht opti­maal afwik­ke­len, gewicht in de hie­len en ver­len­gen met die ach­ter­kant. ik zou wil­len dat ik het je zo uit kon leg­gen maar daar is de blad­zij­de wat te kort voor. je bent van har­te wel­kom in mijn work­shop over Voeten.Hoe boei­end is het om te zien wat voor moge­lijk­he­den we alle­maal heb­ben want de gezond­heid van je lichaam begint bij je voe­ten! Groet Daan Yoga Lab Amster­dam

    Beantwoorden

    1. Hal­lo Daan, wel­kom op mijn blog en dank voor je uit­ge­brei­de reac­tie.
      M’n hard­loop­schoe­nen had ik nog niet beke­ken omdat ik daar eigen­lijk geen reden toe zag. Het paar dat ik nu heb is zo’n half jaar­tje oud en onder­tus­sen heb ik er al heel wat kilo­me­ters mee gelo­pen zon­der ergens last van te heb­ben. Maar zoals ik bij je lees hoeft dat niet alles te zeg­gen.
      Waar ik eigen­lijk van ben uit­ge­gaan is dat ik door een slech­te (lees: geen) war­ming up de bles­su­re ben opge­lo­pen. Het was een run door heu­vel­ach­tig ter­rein waar­op ik me ook nog eens niet goed had voor­be­reid. Waar­schijn­lijk ben ik te enthou­si­ast heu­vel­af gelo­pen zon­der de juis­te tech­niek toe te pas­sen. Toen ik de pijn voel­de ben ik eigen­lijk met­een gestopt om het niet te for­ce­ren.
      Momen­teel gaat het met de dag beter. Hard­lo­pen op de weg doe ik nog niet. En tij­dens de sur­vi­val­run trai­ning zorg ik er voor rus­tig te lopen. De pijn is zo goed als ver­dwe­nen en nu is het zaak weer de juis­te loop­hou­ding te vin­den.
      Wat je in je reac­tie schrijft klinkt erg inte­res­sant en ik ga me daar eens wat meer in ver­die­pen. Mocht ik blij­ven suk­ke­len met mijn voet of gewoon uit inte­res­se meer wil weten dan laat ik zeker van me weten. Je web­si­te staat geno­teerd.
      Nog­maals bedankt.

      Beantwoorden

  3. oh en Peter, sor­ry je site zo vol te klad­den maar ik lees het begin van je vraag nog­maals…
    Ja abso­luut je kunt lopen ver­le­ren door de omstan­dig­he­den waar­in wij ons lichaam posi­ti­o­ne­ren en gebrui­ken dag in dag uit. (lees: veel zit­ten en hak­ken dra­gen) het geo­de nieuws is: we kun­nen het ook weer opnieuw leren. En daar wordt ik nou blij van!

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *