Mijn geluksmomentjes

Zojuist las ik bij Elja het vol­gende:

Bloggen maakt gelukkiger.
En hoe meer je het doet, hoe beter.
Dat verk­laart mijn alge­hele geluks­gevoel.
[De makke­lijke weg naar geluk]

Ik kan het alleen maar onder­schri­jven.

Bloggen geeft mij iedere keer weer een hoop vol­doen­ing. Het maakt inmid­dels niet meer uit waarover ik blog, als ik maar blog. Of het nu een per­soon­lijk get­inte mijmer­ing betre­ft, een recen­sie of een stuk­je fic­tie doet er niet zoveel toe. Wat telt is het mezelf op deze wijze kun­nen uiten. Dat het ver­vol­gens gelezen wordt en er soms ook nog op gereageerd wordt is eigen­lijk bijza­ak. Wel heel erg plezierig, maar het is niet de reden dat ik blog.

Wat ik me regel­matig afvraag is waarom ik niet vak­er blog. In het Word­Press jaaroverzicht valt te lezen dat ik dit jaar tot nu toe 238 blog­posts online heb gezet. Best veel. Maar bij een gemid­delde van 1 blog­post per dag, zou je ook kun­nen zeggen dat ik zo’n 125 dagen de kans heb lat­en liggen om te bloggen. En zodoende een geluksmo­men­t­je aan me heb lat­en voor­bij gaan.

Als de weg naar geluk zo makke­lijk is, zou ik ‘m miss­chien wat vak­er kun­nen bewan­de­len. Het afgelopen jaar heb ik veel opgesto­ken over het aan­leren van nieuwe gewoontes. Miss­chien is het tijd om die ken­nis te gebruiken bij een zoveel­ste poging het iedere dag bloggen eigen te mak­en.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets