Het bleef nog lang rustig

Net als bij­na iedere afgelopen oud­jaars­dag zak­ten we ook van­daag weer af richt­ing het zuiden om daar in mijn geboorte­dorp een bezoek aan mijn oud­ers te bren­gen. Onder­weg was het weer dikke pret in de auto met de kleinkinderen op de achter­bank en dat ging gewoon door toen we ter plekke waren. Het leek alsof er een wervel­wind door het door­gaans zo rustige huis ging. Bezorgd hield ik mijn oud­ers in de gat­en of dit niet alle­maal wat te heftig voor hen was. Tenslotte zijn ze niet meer de jong­sten. Maar toen we enkele uren lat­er aanstal­ten maak­ten om weer richt­ing Arn­hem te vertrekken liet mijn moed­er me weten dat we best wat langer had­den mogen bli­jven. Ze had­den dagen in overvloed om uit te rusten, zo gaf ze aan.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets