Mijn goede voornemen

Als je zoals ik weinig om feestjes geeft en ook niet echt warm kan wor­den voor je eigen ver­jaardag, dan is ook de jaar­wis­sel­ing niet echt iets bij­zon­ders om bij stil te staan. Natu­urlijk is het leuk om op oud­jaars­dag met de kleinkids op bezoek te gaan bij mijn oud­ers, maar dat kan op elke willekeurige dag van het jaar.
Een­maal weer thuis waar Inge al vroeg naar bed ging omdat ze zich niet goed voelde kroop ik met een boek op de bank alsof het een avond als alle andere was. Afgezien van het vuur­w­erk dat na mid­der­nacht los­barstte was het dat ook. Toen het erg­ste kabaal achter de rug was ging ik rond half twee naar bed om op deze Nieuw­jaars­dag vroeg in de ocht­end fris en fruit­ig te ont­wak­en.
Saai? Kwest­ie van per­spec­tief. Zelf heb ik het niet zo ervaren. En als het geen oud op nieuw was geweest dan was het ‘nor­maal’ geweest. Ik voel me er in ieder geval pret­tig bij.

En nu is het 2016. Gelukkig nieuwjaar allemaal. Dat jullie dromen en wensen mogen uitkomen.

Of ik zelf ook nog dromen en wensen heb? Niet echt. Ik ben een tevre­den mens. Miss­chien dat ik wat meer mijn best kan doen om een beter mens te wor­den. Iet­sjes min­der op mezelf gericht en wat meer socialer. Wat vak­er klaar staan voor de mede­mens.
Want van nature ben ik nogal op mezelf gericht. Mijn mot­to is alti­jd geweest: als nie­mand last heeft van mij is de kans groot dat ik ook geen last heb van een ander.
Het is niet zozeer dat ik moeite heb om mezelf in te lev­en in een iemand anders. Mijn empathisch ver­mo­gen is groot blijkt uit menig test. Maar het kost me moeite daar­na de ver­vol­gstap te mak­en om me daad­w­erke­lijk in te zetten en hulp te bieden.
Daar ga ik dit jaar verder mee aan de slag. In ons aller belang.
~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets