Nieuwjaarsduik

Een kleine mis­stap en voor je het weet lig je een halve verdieping lager. Dat overk­wam mij op een ocht­end in novem­ber 2011. In eerste instantie leek het alsof de schade mee­viel omdat ik me had weten op te van­gen met mijn rechter­arm. Lat­er kwam echter pijn­lijk aan het licht dat door de klap enkele nek­w­ervels in elka­ar waren geschoven. De fys­io­ther­a­peut moest me ver­loss­ing bren­gen.

Deze ervar­ing gecom­bi­neerd met een hand­vol andere sig­nalen zorgde ervoor dat ik in 2012 serieuzer werk begon te mak­en met de half­s­lachtige pogin­gen om meer aan sport te doen. Ja, ik liep af en toe hard. En ja, ik fiet­ste soms een stuk. Maar om nou te zeggen dat het zoden aan de dijk zette. Dat niet.

Dus nam ik een abon­nement op de sportschool. Het was jan­u­ari en ik was niet de enige. Iets met goede voorne­mens aan het begin van een nieuw jaar of zo. Drie maan­den verder was zo’n beet­je iedereen afge­haakt die net als mij ent­hou­si­ast met car­dio en fit­ness van start was gegaan.

Inmid­dels had ik ook een paar nieuwe hard­loop­schoe­nen gekocht omdat ik van plan was het buiten ren­nen weer een zoveel­ste nieuw lev­en in te blazen. Dit­maal bleek het lev­ens­vat­baar.
2012 werd zodoende mijn jaar van (sportief) her­s­tel.

In 2013 deed ik mee als recre­ant aan enkele hard­loop­wed­stri­j­den over een afs­tand van max­i­maal 10 kilo­me­ter. Hard­lopen vond ik steeds leuk­er en het sporten in de sportschool kwam wat op een lager pit­je te staan. Zek­er in het zom­er­seizoen.

Ook in 2014 bleef ik geregeld deel­ne­men aan een hard­loop­wed­stri­jd, waar­bij de halve marathon in Doet­inchem voor mijn gevoel de sportieve presta­tie van het jaar was. Het abon­nement in de sportschool had ik nu defin­i­tief opgezegd.

Na de halve marathon had ik nog heel even het idee om te gaan trainen voor een hele. Maar ik kwam in een loopdip terecht die ruim een maand aan­hield. Daar­na had ik niet echt een doel en liep ik maar wat. Tot­dat Luel­la aan kwam zetten met het plan om aan een obsta­clerun mee te doen.

Als voor­berei­d­ing besloot ik een proe­fles te nemen bij de Sur­vival­run Train­ings­groep Arn­hem die een eigen hin­dernis­baan heeft aan de Rijk­er­swo­erdse plassen.

De rest is geschiede­nis…

En een nieuw hoofd­stuk in dit ver­haal is dat ik gis­ter voor het eerst in mijn lev­en een nieuw­jaars­duik heb genomen. Als een soort van startschot voor het vijfde jaar op rij dat ik ga proberen te vullen met sportieve hoogtepun­ten (ik bli­jf het zeggen, alles is relatief). Niet vanu­it het ver­plichte num­mert­je ‘goede voorne­mens’, maar gewoon. Omdat het zo lekker is.

~ ~ ~

Iets voor jou, dat sur­vival­run­nen? Kom dan eens een keert­je kijken bij Sur­vival­run Train­ings­groep Arn­hem. Of check voor een verenig­ing bij jou in de buurt.

~ ~ ~

6 Comments

Geef een reactie