Mij ontbreekt het aan enig koopjesjagersinstinct

boekenfatsoen

Bij de kap­per afge­lo­pen vrij­dag ging het gesprek op een gege­ven moment over de ope­nings­tij­den. Ik was om vijf uur  bin­nen komen lopen en kon over uiter­lijk drie kwar­tier geknipt wor­den. Ze zou­den me een sms stu­ren wan­neer ik aan de beurt was. Pri­ma wat mij betrof want zo kon ik mooi nog een paar nieu­we hard­loop­schoe­nen aan­schaf­fen nu ik toch in de stad was.
Ruim een half uur later en zon­der schoe­nen (mijn maat had­den ze niet op voor­raad) was ik weer terug en nam met een vers getapt kop­je kof­fie plaats aan de wacht­ta­fel. Op dat moment stap­te er een man bin­nen. Hij had zijn jas al half uit voor­dat het hem dui­de­lijk werd dat hij van­daag niet meer gehol­pen zou wor­den. Beteu­terd ver­tok hij weer. Het leek als­of hij echt dezelf­de avond nog een knip­beurt nodig had want op het advies dat hij op zowel zater­dag en zon­dag terug kon komen rea­geer­de hij niet meer.
Zijn jul­lie ook op zon­dag open? vroeg ik ver­baasd hoe­wel ik het ant­woord al wist. Niet alleen waren ze elke koop­zon­dag open, het bleek ook nog eens zo te zijn dat er iede­re zon­dag koop­zon­dag was. Iede­re zon­dag? her­haal­de ik auto­ma­tisch. Sinds wan­neer is dat dan het geval? Al ruim twee jaar kreeg ik als ant­woord, ter­wijl ik de kap­ster vol onge­loof via de spie­gel aan­keek.
Ik kom zo wei­nig in de stad dat ik zul­ke zaken echt niet weet. Ver­der geef ik hele­maal niets om win­ke­len (of het nu kle­ding, elec­tro­ni­ca of boe­ken betreft) en ben zodoen­de ook niet op de hoog­te wan­neer de peri­o­de van oprui­ming is aan­ge­bro­ken. Al zolang ik me kan heu­gen ga ik naar een win­kel wan­neer ik iets nodig heb, en niet wan­neer de win­kel iets in de aan­bie­ding heeft. Daar­door loop ik gere­geld koop­jes mis. Iets wat ik zelf niet door heb maar waar ik door ande­ren aan her­in­nerd wordt in het geval ze op de hoog­te zijn van mijn meest recen­te aan­koop.
Het is dus puur toe­val wil ik tij­dens de oprui­ming in een boe­ken­zaak terecht komen. Wat me dan over­komt is wat ik vroe­ger ook had in een snoep­win­kel. Niet kun­nen kie­zen. Het is te veel en te mooi wat ik alle­maal in de aan­bie­ding zie. Meest­al ga ik daar­om op zoek naar boe­ken die in de hoge­re prijs­ca­te­go­rie val­len. Zijn die afge­prijsd dan heb ik het idee echt een bui­ten­kans­je te heb­ben en schaf ik er een paar aan. Soms denk ik daar­na nog wel eens dat ik dit vaker zou moe­ten doen. Maar daar blijft het bij. Ik ben geen koop­jes­ja­ger zo blijkt maar weer. Zelfs niet als het om boe­ken gaat.
~ ~ ~
Dit is een bij­dra­ge voor het #50books ini­ti­a­tief dat in 2016 door Hen­drik-Jan de Wit wordt ver­zorgd.
Vraag 3
Spring je ook uit de band bij de boe­ken­op­rui­ming?
~ ~ ~

1 reactie op “Mij ontbreekt het aan enig koopjesjagersinstinct”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *