De verkeerde spierpijn

Alles voelde goed gis­ter. Het rond­je geen rond­je op dins­dag was niet ver­keerd geweest. Niets hield me tegen om op woens­da­gavond te gaan trainen voor sur­vival­run. Het ging fan­tastisch en met een com­pli­men­t­je van de juf ging ik voldaan naar huis. Onder de douche telde ik mijn nieuwe blauwe plekken en verse schram­men. Tij­dens het afdro­gen maak­te ik wat kniebuigin­gen in com­bi­natie met wat andere strekoe­fenin­gen en wist dat ik de vol­gende dag bij het ont­wak­en weer flinke spier­pi­jn zou hebben.
Dat klopte als een bus. Alleen was het de ver­keerde spier­pi­jn. Ook de keelpi­jn en loop­neus was niet iets waar ik nor­maal gespro­ken een dag na train­ing mee ops­ta. Na een dag ges­not­ter en ges­nuif op kan­toor kan ik er echter niet meer omheen. Ik heb een flinke verk­oud­heid opgelopen. Ter­wi­jl ik gis­ter­avond hele­maal ner­gens last van had. Maar miss­chien had ik beter moeten oplet­ten. Het feit dat ik het de hele tijd flink warm had bij een tem­per­atu­ur rond het vriespunt was wellicht een eerste teken. Maar dat is prat­en achter­af. Nu is het zaak te zor­gen dat het niet doorzet.
Dus doe ik wat ik nor­maal ook alti­jd doe bij dit soort ver­schi­jnse­len. Vroeg naar bed en mor­gen gezond weer op. Wel­terusten!
~ ~ ~
Update vri­jdagocht­end: Gezond weer op is niet gelukt. Blijk­baar een griep­je te pakken, blegh.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets