rereading

Op muziek kan ik soms erg jaloers zijn. Dat klinkt mis­schien wat raar, maar wat ik pro­beer te zeg­gen is het vol­gen­de: muziek is zo goed als alom­te­gen­woor­dig. Het maakt niet uit waar ik ben of wat ik doe, vaak speel ik muziek uit mijn eigen ver­za­me­ling af of heb de radio aan staan. Zo krijg ik toch zon­der er al te veel voor te hoe­ven doen mijn dage­lijk­se por­tie muziek mee.

Hoe anders is dat met lite­ra­tuur. Ik zal echt zelf een boek ter hand moe­ten nemen anders gaat het com­pleet aan me voor­bij. Nie­mand die iets voor­leest ter­wijl ik in de rij bij de super­markt sta. Geen ‘ele­va­tor­li­te­ra­tu­re’ in open­ba­re gebou­wen die ik bezoek. Natuur­lijk kan ik een audio­boek down­lo­a­den op mijn mobiel of op cd voor in de auto. Maar dan is het wel zaak dat ik goed gecon­cen­treerd blijf want anders mis ik nog steeds een heleboel.

Lezen is voor mij een indi­vi­du­e­le bezig­heid die ik bij voor­keur zon­der al te rumoe­rig gezel­schap (liefst hele­maal nie­mand) en met de juis­te con­cen­tra­tie dien uit te voe­ren. Ter­wijl muziek luis­te­ren iets is wat ik zelfs tij­dens het berei­den van het avond­eten kan doen.

En dat maakt me dus zo jaloers. Want muziek kan op deze manier veel meer onder­deel van mijn leven wor­den dan lite­ra­tuur. Een mooi num­mer zet ik op repeat en ver­vol­gens leer ik het in alle details kennen.

Maar een mooi boek?

Dat is gedoemd te ver­dwij­nen naar de ver­ge­tel­heid omdat er zoveel nog te lezen boe­ken klaar­lig­gen. Niks geen repeat knop voor een boek waar ik na eer­ste lezing hele­maal weg van was. Hoog­uit zet ik het in mijn boe­ken­kast (indien ik het gekocht had) ‘voor later’. Vaak tegen beter weten in. Is dat eigen­lijk niet te zot voor woorden?

Als ik daar­om (van Hen­drik-Jan) een top-10 lijst­je moet opstel­len van boe­ken die ik ieder­een zou wil­len aan­ra­den, dan kies ik er nu eens voor om het anders aan te pak­ken. Wat hier­on­der volgt zijn tien boe­ken waar­van ik ooit heb gezegd dat ik ze opnieuw zou gaan lezen mocht mij de tijd gege­ven zijn.

Bij som­mi­gen is dat al gelukt en net als bij een mooi muziek­num­mer kan ik er nog steeds niet genoeg van krij­gen. Juist het vaker lezen van dezelf­de tekst maakt goeie lite­ra­tuur alleen maar indrukwekkender.

Zou het mis­schien niet beter zijn om de helft van het jaar te beste­den aan het her­le­zen van boe­ken die je ooit de moei­te waard vond? En de ande­re helft aan nieu­we boe­ken? Ik ga het toch eens seri­eus overwegen.

Hoe dan ook, de opsom­ming die hier­on­der volgt is slechts een klei­ne afspie­ge­ling van wat ik graag opnieuw zou wil­len lezen en de volg­or­de is com­pleet wil­le­keu­rig. Zelfs nu ik het lijst­je ‘defi­ni­tief’ heb neig ik er alweer naar om wat te veranderen.

Maar het gaat om het idee, niet om de lijst. Dus hier komen ze.

Tien boeken die wat mij betreft in de herhaling mogen:

De zond­vloed — Jeroen Brouwers
Val­len­de ouders — A.F.Th. van der Heijden
Gan­green — Jef Geeraerts
Kort Ame­ri­kaans — Jan Wolkers
Pain­ted bird — Jer­zy Kosinski
S. — J.J. Abrams & Doug Dorst
Ame­ri­can Psy­cho — Bret Eas­ton Ellis
Zen and the Art of Motor­cy­cle Main­tenan­ce — Robert Pirsig
1984 — Geor­ge Orwell
The World accor­ding to Garp — John Irving

~ ~ ~

Dit is een bij­dra­ge voor het #50books ini­ti­a­tief dat in 2016 door Hen­drik-Jan de Wit wordt verzorgd.
Vraag 4
Wel­ke 10 boe­ken zou ieder­een gele­zen moe­ten hebben?

~ ~ ~

Back to Top