In de herhaling

rereading

Op muziek kan ik soms erg jaloers zijn. Dat klinkt mis­schien wat raar, maar wat ik pro­beer te zeg­gen is het vol­gen­de: muziek is zo goed als alom­te­gen­woor­dig. Het maakt niet uit waar ik ben of wat ik doe, vaak speel ik muziek uit mijn eigen ver­za­me­ling af of heb de radio aan staan. Zo krijg ik toch zon­der er al te veel voor te hoe­ven doen mijn dage­lijk­se por­tie muziek mee.

Hoe anders is dat met lite­ra­tuur. Ik zal echt zelf een boek ter hand moe­ten nemen anders gaat het com­pleet aan me voor­bij. Nie­mand die iets voor­leest ter­wijl ik in de rij bij de super­markt sta. Geen ‘ele­va­tor­li­te­ra­tu­re’ in open­ba­re gebou­wen die ik bezoek. Natuur­lijk kan ik een audio­boek down­lo­a­den op mijn mobiel of op cd voor in de auto. Maar dan is het wel zaak dat ik goed gecon­cen­treerd blijf want anders mis ik nog steeds een hele­boel.

Lezen is voor mij een indi­vi­du­e­le bezig­heid die ik bij voor­keur zon­der al te rumoe­rig gezel­schap (liefst hele­maal nie­mand) en met de juis­te con­cen­tra­tie dien uit te voe­ren. Ter­wijl muziek luis­te­ren iets is wat ik zelfs tij­dens het berei­den van het avond­eten kan doen.

En dat maakt me dus zo jaloers. Want muziek kan op deze manier veel meer onder­deel van mijn leven wor­den dan lite­ra­tuur. Een mooi num­mer zet ik op repeat en ver­vol­gens leer ik het in alle details ken­nen.

Maar een mooi boek?

Dat is gedoemd te ver­dwij­nen naar de ver­ge­tel­heid omdat er zoveel nog te lezen boe­ken klaar­lig­gen. Niks geen repeat knop voor een boek waar ik na eer­ste lezing hele­maal weg van was. Hoog­uit zet ik het in mijn boe­ken­kast (indien ik het gekocht had) ‘voor later’. Vaak tegen beter weten in. Is dat eigen­lijk niet te zot voor woor­den?

Als ik daar­om (van Hen­drik-Jan) een top-10 lijst­je moet opstel­len van boe­ken die ik ieder­een zou wil­len aan­ra­den, dan kies ik er nu eens voor om het anders aan te pak­ken. Wat hier­on­der volgt zijn tien boe­ken waar­van ik ooit heb gezegd dat ik ze opnieuw zou gaan lezen mocht mij de tijd gege­ven zijn.

Bij som­mi­gen is dat al gelukt en net als bij een mooi muziek­num­mer kan ik er nog steeds niet genoeg van krij­gen. Juist het vaker lezen van dezelf­de tekst maakt goeie lite­ra­tuur alleen maar indruk­wek­ken­der.

Zou het mis­schien niet beter zijn om de helft van het jaar te beste­den aan het her­le­zen van boe­ken die je ooit de moei­te waard vond? En de ande­re helft aan nieu­we boe­ken? Ik ga het toch eens seri­eus over­we­gen.

Hoe dan ook, de opsom­ming die hier­on­der volgt is slechts een klei­ne afspie­ge­ling van wat ik graag opnieuw zou wil­len lezen en de volg­or­de is com­pleet wil­le­keu­rig. Zelfs nu ik het lijst­je ‘defi­ni­tief’ heb neig ik er alweer naar om wat te ver­an­de­ren.

Maar het gaat om het idee, niet om de lijst. Dus hier komen ze.

Tien boeken die wat mij betreft in de herhaling mogen:

De zond­vloed — Jeroen Brou­wers
Val­len­de ouders — A.F.Th. van der Heij­den
Gan­green — Jef Geeraerts
Kort Ame­ri­kaans — Jan Wol­kers
Pain­ted bird — Jer­zy Kos­in­ski
S. — J.J. Abrams & Doug Dorst
Ame­ri­can Psy­cho — Bret Eas­ton Ellis
Zen and the Art of Motor­cy­cle Main­tenan­ce — Robert Pir­sig
1984 — Geor­ge Orwell
The World accor­ding to Garp — John Irving

~ ~ ~

Dit is een bij­dra­ge voor het #50books ini­ti­a­tief dat in 2016 door Hen­drik-Jan de Wit wordt ver­zorgd.
Vraag 4
Wel­ke 10 boe­ken zou ieder­een gele­zen moe­ten heb­ben?

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *