Jij schreef toch verhalen?

dinnerdeakins

De halflege bor­den wer­den afgeruimd en het wacht­en was op nog meer dan we kon­den eten. Er viel een gemakke­lijke stilte waarin iedereen zoveel mogelijk liet zakken om ruimte te mak­en. Naast me zat een col­le­ga die ooit aan mij ger­ap­por­teerd had. Niet dat hij daarom toen en ook van­daag er min­der om dronk.

Jij schreef toch ver­halen? ademde hij me plots met veel alco­hol toe. Het was een abrupte over­gang vanu­it een planten­bak waarover hij herin­ner­in­gen ophaalde hoe hij daar ooit in beland was ger­aakt na een drankwed­stri­jd­je. Ik was er zelf bij geweest maar dat weer­hield hem niet mij alles in geuren (vooral dat) en kleuren te vertellen. En omdat ik er zelf bij was geweest kon ik er nog enigszins een touw aan vast­knopen.

De laat­ste tijd niet meer echt. Veel tijd gaat nu in sporten zit­ten. En ik begon uiteen te zetten hoe ik van hard­lopen in de sur­vival­run terecht was gekomen. Hij luis­ter­de aan­dachtig ter­wi­jl hij eve­neens aan­dachtig de serveer­ster in het oog hield om een nieuw biert­je te bestellen. Toen ik klaar was met mijn uiteen­zetting over de voor­naam­ste ver­schillen tussen sur­vival­run en obsta­clerun hief hij zijn glas en bracht een toast uit op het schri­jven van ver­halen.
~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets