Don Quichot — Voorrede

Deze blog­post is deel 1 van 33 in de serie Don Qui­chot — Cer­vantes

donquichot

Als onderdeel van zijn inlei­d­ing bij de nieuwe #50books vraag schri­jft Hen­drik-Jan:

Je kunt wel schri­jven over schri­jven, maar is dat voor de lez­er wel inter­es­sant. Is het voor een lez­er niet veel leuk­er om te lezen over lezen?

Zelf denk ik dat het er veel vanaf hangt hoe erover geschreven is. Hoewel het nooit mijn ambitie is geweest om lood­gi­eter te wor­den, zal ik een goed geschreven boek over lood­gi­eten ook een kans geven. Indi­en boeiend of orig­i­neel gebracht zijn er weinig zak­en waar ik niet over zou willen lezen. Dat de strubbelin­gen die gepaard gaan met het schri­jver­schap miss­chien wat vak­er in een roman aan bod komen lijkt me eigen­lijk best wel logisch. Bedenk alleen maar met welke regel­maat blog­gers over bloggen bloggen.

Menig­maal nam ik de pen ter hand om […] te schri­jven, en menig­maal legde ik ze weer neer, omdat ik niet wist wat ik te boek moest stellen…
[p.22, Cer­vantes in de voorrede bij Don Qui­chot]

Wan­neer auteurs het onder­w­erp schri­jven in hun roman ver­w­erken gaat het meestal juist over het niet kun­nen schri­jven. De gevrees­de writer’s block. Gaat het schri­jven van een leien dak­je dan komt er vanalles aan bod maar zelden het schri­jven zelf. Ik ben geneigd te denken dat wan­neer een auteur over schri­jven schri­jft hij/zij een excu­us zoekt om toch een ver­haal te kun­nen schri­jven. Ofwel bezig is om een door­braak uit een impasse te forceren.

Daarom vind ik het (mits goed geschreven uit­er­aard) inter­es­sant om erover te lezen. In wat voor cre­atieve bocht­en kan een auteur zich wrin­gen om toch een lees­baar ver­haal op te dienen wan­neer de inspi­ratie hem/haar ont­breekt? Zou er te her­lei­den zijn of de writer’s block al gaan­deweg het schri­jf­pro­ces verd­we­nen is waar­door de oor­spronke­lijke opzet aangepast werd toen het ver­haal alsnog begon te lopen? Kon het zijn dat men de laat­ste oprisp­ing van een uit­geschreven1 auteur in han­den had (die dat miss­chien zelf nog niet doorhad)?

Net zoals een auteur kan stil­vallen, kan dat ook een blog­ger overkomen. Nu ik weer eens in mijn hoofd heb gehaald om dagelijks te gaan bloggen leek het me ver­standig om een paar vaste the­mada­gen in te bouwen die er voor kun­nen zor­gen dat ik niet al te snel om een onder­w­erp ver­legen kom te zit­ten. Een blogger’s block is me tot nog toe bespaard gebleven maar ik ga er ook niet op zit­ten wacht­en.

Dus is daar de maandag met een soort van terug­b­lik op de week. De zondag voor de beant­wo­ord­ing van de #50books vraag. En nieuw op zater­dag: elke week over Don Qui­chot bloggen. Meteen al in de eerste week ver­geten. Tot­dat ik de nieuwe vraag bij Hen­drik-Jan las en ver­vol­gens in de voorrede bij Don Qui­chot boven­staande pas­sage tegenkwam. Ik zag mogelijkhe­den om de twee thema’s voor deze gele­gen­heid te com­bineren.

Ook Cer­vantes had namelijk te kam­p­en met een, weliswaar klein, writer’s block dat hem weer­hield een passende voorrede te schri­jven. Tot­dat een vriend op bezoek kwam, hem een luis­terend oor bood, en ver­vol­gens een pasklare oploss­ing voorhan­den had. Cer­vantes hoefde daar­na niets anders te doen dan deze oploss­ing woordelijk uit te schri­jven en gedeel­telijk toe te passen. Zijn voorrede was klaar en Don Qui­chot kon op pad om de wereld te verov­eren.

Lezen over schri­jven. Mits goed geschreven lees ik dat graag.

~ ~ ~

Deze start van een weke­lijkse blog­post over Don Qui­chot is tevens een bij­drage voor het #50books ini­ti­atief dat in 2016 door Hen­drik-Jan de Wit wordt ver­zorgd.
Vraag 5
Wat vind jij van boeken over schri­jven, een gruwel of een mooie aan­vulling in je boekenkast?

~ ~ ~

Series Nav­i­ga­tionVer­stand ver­loren, ver­haal geboren »

  1. Lees bijvoor­beeld bij Haru­ki Muraka­mi hoe hij in Waarover ik praat als ik over hard­lopen praat aangeeft hoe de kwan­titeit en kwaliteit van tal­ent op kan dro­gen wan­neer men dit niet goed onder con­t­role heeft. Dit gaat ook op voor tal­entvolle schri­jvers. Waarover ik praat als ik over hard­lopen praat is trouwens een mooi voor­beeld van een uiter­mate lees­baar boek dat over schri­jven (en hard­lopen) gaat, waar­bij ik wel ver­moed dat Muraka­mi geen writer’s block had toen hij er aan begon. In die zin is het dus een uit­zon­der­ing op mijn stelling. 

Geef een reactie