Don Quichot — Voorrede

Deze blog­post is deel 1 van 34 in de serie Don Qui­chot — Cer­van­tes

donquichot

Als onder­deel van zijn inlei­ding bij de nieu­we #50books vraag schrijft Hen­drik-Jan:

Je kunt wel schrij­ven over schrij­ven, maar is dat voor de lezer wel inte­res­sant. Is het voor een lezer niet veel leu­ker om te lezen over lezen?

Zelf denk ik dat het er veel van­af hangt hoe erover geschre­ven is. Hoe­wel het nooit mijn ambi­tie is geweest om lood­gie­ter te wor­den, zal ik een goed geschre­ven boek over lood­gie­ten ook een kans geven. Indien boei­end of ori­gi­neel gebracht zijn er wei­nig zaken waar ik niet over zou wil­len lezen. Dat de strub­be­lin­gen die gepaard gaan met het schrij­ver­schap mis­schien wat vaker in een roman aan bod komen lijkt me eigen­lijk best wel logisch. Bedenk alleen maar met wel­ke regel­maat blog­gers over blog­gen blog­gen.

Menig­maal nam ik de pen ter hand om […] te schrij­ven, en menig­maal leg­de ik ze weer neer, omdat ik niet wist wat ik te boek moest stel­len…
[p.22, Cer­van­tes in de voor­re­de bij Don Qui­chot]

Wan­neer auteurs het onder­werp schrij­ven in hun roman ver­wer­ken gaat het meest­al juist over het niet kun­nen schrij­ven. De gevrees­de writer’s block. Gaat het schrij­ven van een lei­en dak­je dan komt er vanal­les aan bod maar zel­den het schrij­ven zelf. Ik ben geneigd te den­ken dat wan­neer een auteur over schrij­ven schrijft hij/zij een excuus zoekt om toch een ver­haal te kun­nen schrij­ven. Ofwel bezig is om een door­braak uit een impas­se te for­ce­ren.

Daar­om vind ik het (mits goed geschre­ven uiter­aard) inte­res­sant om erover te lezen. In wat voor cre­a­tie­ve boch­ten kan een auteur zich wrin­gen om toch een lees­baar ver­haal op te die­nen wan­neer de inspi­ra­tie hem/haar ont­breekt? Zou er te her­lei­den zijn of de writer’s block al gaan­de­weg het schrijf­pro­ces ver­dwe­nen is waar­door de oor­spron­ke­lij­ke opzet aan­ge­past werd toen het ver­haal als­nog begon te lopen? Kon het zijn dat men de laat­ste opris­ping van een uit­ge­schre­ven1 auteur in han­den had (die dat mis­schien zelf nog niet door­had)?

Net zoals een auteur kan stil­val­len, kan dat ook een blog­ger over­ko­men. Nu ik weer eens in mijn hoofd heb gehaald om dage­lijks te gaan blog­gen leek het me ver­stan­dig om een paar vas­te the­ma­da­gen in te bou­wen die er voor kun­nen zor­gen dat ik niet al te snel om een onder­werp ver­le­gen kom te zit­ten. Een blogger’s block is me tot nog toe bespaard geble­ven maar ik ga er ook niet op zit­ten wach­ten.

Dus is daar de maan­dag met een soort van terug­blik op de week. De zon­dag voor de beant­woor­ding van de #50books vraag. En nieuw op zater­dag: elke week over Don Qui­chot blog­gen. Met­een al in de eer­ste week ver­ge­ten. Tot­dat ik de nieu­we vraag bij Hen­drik-Jan las en ver­vol­gens in de voor­re­de bij Don Qui­chot boven­staan­de pas­sa­ge tegen­kwam. Ik zag moge­lijk­he­den om de twee thema’s voor deze gele­gen­heid te com­bi­ne­ren.

Ook Cer­van­tes had name­lijk te kam­pen met een, wel­is­waar klein, writer’s block dat hem weer­hield een pas­sen­de voor­re­de te schrij­ven. Tot­dat een vriend op bezoek kwam, hem een luis­te­rend oor bood, en ver­vol­gens een pas­kla­re oplos­sing voor­han­den had. Cer­van­tes hoef­de daar­na niets anders te doen dan deze oplos­sing woor­de­lijk uit te schrij­ven en gedeel­te­lijk toe te pas­sen. Zijn voor­re­de was klaar en Don Qui­chot kon op pad om de wereld te ver­o­ve­ren.

Lezen over schrij­ven. Mits goed geschre­ven lees ik dat graag.

~ ~ ~

Deze start van een weke­lijk­se blog­post over Don Qui­chot is tevens een bij­dra­ge voor het #50books ini­ti­a­tief dat in 2016 door Hen­drik-Jan de Wit wordt ver­zorgd.
Vraag 5
Wat vind jij van boe­ken over schrij­ven, een gru­wel of een mooie aan­vul­ling in je boe­ken­kast?

~ ~ ~


  1. Lees bij­voor­beeld bij Haruki Mura­kami hoe hij in <em>Waarover ik praat als ik over hard­lo­pen praat</em> aan­geeft hoe de kwan­ti­teit en kwa­li­teit van talent op kan dro­gen wan­neer men dit niet goed onder con­tro­le heeft. Dit gaat ook op voor talent­vol­le schrij­vers. <em>Waarover ik praat als ik over hard­lo­pen praat</em> is trou­wens een mooi voor­beeld van een uiter­ma­te lees­baar boek dat over schrij­ven (en hard­lo­pen) gaat, waar­bij ik wel ver­moed dat Mura­kami geen writer’s block had toen hij er aan begon. In die zin is het dus een uit­zon­de­ring op mijn stel­ling. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *