Het zwarte reactiegat van blogspot

Bes­te blogs­pot blog­ger (voel je voor­al aan­ge­spro­ken want ik richt me bij hoge uit­zon­de­ring recht­streeks tot jou),

ik geef het op.

Zoek niet de schuld bij je blog­post. Die is altijd van goe­de kwa­li­teit. Want anders was ik allang gestopt met je te vol­gen. Ik zeg het hier nog­maals: “ik lees je graag!”

Wat ik opgeef is het rea­ge­ren onder je blog­post. Je zult je mis­schien afvra­gen waar­om ik dat nu pas ver­tel. Ten­slot­te zie je zel­den of nooit een reac­tie van mij onder je blog­post. Maar de reden dat je niets ziet van mij is niet dat ik het nooit pro­beer. Het lukt me alleen niet. Echt niet. Wat ik ook pro­beer.

Kijk maar even met me mee.

Het rea­ge­ren zelf is eigen­lijk niet het pro­bleem. Onder je blog­post is vol­doen­de ruim­te om mijn com­men­taar kwijt te kun­nen.

De pro­ble­men begin­nen wan­neer ik klaar ben met mijn reac­tie en een iden­ti­teit moet kie­zen waar­on­der ik mezelf bekend wil maken. Daar­voor moet ik het lijst­je aan­klik­ken naast de tekst ‘Rea­geer als’.

Omdat ik niet ano­niem wil rea­ge­ren en een hoop pro­fie­len niet van toe­pas­sing zijn, blij­ven er voor mij slechts twee opties over: Word­Press of Naam/URL. De Word­Press optie heb ik na vele vruch­te­lo­ze pogin­gen allang opge­ge­ven, daar­om kies ik nu voor de een­vou­di­ge (naar wij dach­ten) optie van Naam en URL.

En daar­voor krijg ik ver­vol­gens een mooie popup gepre­sen­teerd waar­in ik de beno­dig­de infor­ma­tie kan ver­mel­den.

Dus kwijt ik mij net­jes van deze belang­rij­ke taak. Ten­slot­te wil ik graag dat mijn com­men­taar gezien gaat wor­den.

Nadat ik op ‘Door­gaan’ heb geklikt, kom ik terug in het reac­tie­scherm­pje maar met één belang­rijk ver­schil. Ach­ter ‘Rea­geer als’ staat nu mijn naam ver­meld. Dat ziet er hoop­ge­vend uit (zul je den­ken).

Het eni­ge wat ik nu hoef te doen is con­tro­le­ren of mijn com­men­taar nog aan­pas­sing nodig heeft. Daar­na lijkt het me een logi­sche stap dat ik op ‘Publi­ce­ren’ klik.

Dat doe ik.

Wat me weer bij het begin­scherm om een reac­tie te plaat­sen brengt.

Mijn reac­tie is ech­ter in geen vel­den of wegen te zien. Ook niet de opmer­king dat mijn reac­tie in afwach­ting van mode­ra­tie is. Of iets der­ge­lijks. Niets van dat al.

Wan­neer ik op refresh klik om de pagi­na te ver­ver­sen brengt dat geen ver­an­de­ring. De blog­post is nog steeds even prach­tig. Mijn reac­tie in geen vel­den of wegen te zien. En dat is niet de eer­ste keer. Wel de laat­ste.

Ik geef het op. Sor­ry.

Rea­ge­ren kan. Hier wel.