Ik kan het niet en ik wil het niet

lezenconfucius

Iedereen kent denk ik wel dat grap­je van die Amerikaanse toeris­ten op bezoek in Europa waar­bij de doel­stelling lijkt te zijn om zoveel mogelijk lan­den ‘af te vinken’. Iemand uit de groep vraagt waar ze zijn, en het antwo­ord Ital­ië lei­dt tot de reac­tie ‘Oh, dan is het al woens­dag’.
Wij kri­j­gen ze ook regel­matig over de werkvlo­er, collega’s uit Ameri­ka maar ook Chi­na of Japan, die er voor kiezen om tij­dens hun (meestal korte) verbli­jf in Ned­er­land toch te proberen nog een aan­tal lan­den in Europa mee te pikken. We zijn er nu toch, is de motiver­ing. Niets op tegen, ware het niet dat ze daar­na menen heel Europa gezien te hebben. In som­mige gevallen zelfs te bew­eren dat ze nu wel weten hoe de Euro­pea­nen in elka­ar steken.
Tij­dens mijn mil­i­taire dien­st­ti­jd (toen nog ver­plicht) leerde ik een sol­daat ken­nen die tot vreugde van zijn kamergenoten een vide­o­recorder mee had genomen. Elke avond draaide het appa­raat overuren. Zelf ging hij sporten of naar de kan­tine. Het duurde hem alle­maal veel te lang, een film van ander­half uur. Wan­neer men uit­gekeken was, duwde hij de videoban­den nog­maals achter elka­ar in de recorder en bekeek ze in de fast for­ward. Zo kon hij erover meep­rat­en maar kon hij zijn tijd aan andere zak­en best­e­den.
Hen­drik-Jan vraagt deze week of ik sneller zou willen lezen. Het antwo­ord is nee. Hier heb ik al eens aangegeven waarom het iets is wat niet (meer) bij mij past. In ’t kort: ik kan het niet. Ooit dacht ik dat ik een snellez­er was, maar achter­af bleek dat ik er niets van opgesto­ken had. Veel van wat ik (snel) gelezen (of overges­la­gen) had, was ik (net zo snel) weer ver­geten. Daar­na heb ik me er bij neergelegd dat lezen bij mij z’n tijd nodig heeft.
Dat zou ik dus wel willen. Meer tijd om te lezen. Niet zodat ik heel snel heel veel kan lezen. Nee, eerder het tegen­overgestelde. Zeeën van tijd om woord na woord, zin na zin, alin­ea na alin­ea tot me te nemen in een mij passend rustig tem­po, waar­bij er vol­doende ruimte is om alles te lat­en bezinken en te over­denken. In plaats van 10 bladz­i­jdes in 1 uur, de luxe van 10 bladz­i­jdes in 4 uur. Heer­lijk lijkt me dat.
Ik ben (al een hele tijd gele­den) tot het besef gekomen dat ik nooit van mijn lev­en alles kan lezen wat ik ooit zou willen lezen. Daarom richt ik me sinds­di­en op het geni­eten van en verdiepen in dat­gene wat ik de moeite waard vind om te lezen. Kwaliteit boven kwan­titeit. Meer is er voor mij niet weggelegd. En dat is geen straf.
~ ~ ~
Dit is een bij­drage voor het #50books ini­ti­atief dat in 2016 door Hen­drik-Jan de Wit wordt ver­zorgd.
Vraag 6
Zou je sneller willen lezen?
~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets