Hoe laat mag ik vragen wanneer ik naar huis mag?

Hij had er niet veel zin in maar aangezien zijn oud­ere broer een vriend­je te logeren kreeg leek het beter dat onze jong­ste klein­zoon een nacht­je bij ons zou komen slapen. Ik was nog niet thuis toen zijn vad­er hem kwam bren­gen maar ik hoorde lat­er van Inge hoe hij had gehuild. Niet zozeer dat hij bij ons de nacht moest door­bren­gen. Dat heeft hij eigen­lijk nooit zo’n prob­leem gevon­den. Nee, het was veel meer dat hij ook graag een vriend­je als logé had gehad.
Het huilen was echter zo over toen zijn vad­er een­maal weer vertrokken was. De kast met spel­let­jes ging open, het spel dat we de laat­ste tijd alti­jd spe­len werd tevoorschi­jn gehaald en bin­nen de kort­ste keren waren oma Inge­borg en Milan in een ver­beten stri­jd ver­wikkeld. En ik mocht voor het eten zor­gen.
Bij het slapen gaan kwam toch het hoge woord eruit. Wan­neer hij weer naar zijn vad­er en broert­je mocht. We gaven aan dat hij beter niet kon zeuren en lekker moest gaan slapen. Mor­gen­vroeg zouden we dan wel verder prat­en als hij wakker was. Ok, nog een vraag­je dan. Of we kon­den aangeven hoe laat hij mocht begin­nen met vra­gen hoe laat hij naar huis kon.

Geef een reactie