Nog even terugkomend op gisteren (maar dan anders)

Het is pre­cies 23:00 uur wan­neer ik deze woor­den tik. Eén ding is zek­er, de blog­post van vanavond is niet de uit­gew­erk­te ver­sie van dat­gene wat ik gis­teren tij­dens het filer­i­j­den in mijn hoofd had. Ik heb er wel een begin mee gemaakt maar vooral­snog lukt het me niet de vorm te vin­den zoals ik die voor ogen had. Daar­bij komt ook nog eens dat ik ben gaan twi­jfe­len of het wel zo’n sterke blog­post gaat wor­den.

Dit is niet de eerste keer dat me zoi­ets overkomt. Eigen­lijk heb ik er wel een paar keer per week last van. Juist (niet toe­val­lig, ver­moed ik zo) op de momenten dat ik niet in de gele­gen­heid ben om het uit te schri­jven, kri­jg ik de meest prachtige ingevin­gen (zo lijkt het dan). In mijn gedacht­en kun­nen ze groeien tot ware epis­tels van ongek­ende omvang die des­on­danks voorzien zijn van een hele zwik aaneen­gere­gen span­nings­bo­gen die de lez­er adem­loos zullen doen verder lezen.

Een­maal thuis achter mijn com­put­er blijkt het alle­maal wel mee te vallen met die orig­inele inval­shoeken waarmee ik gedacht had de blo­gos­feer te doen ver­rijken. Een enkele keer besluit ik toch op ‘pub­lish’ te drukken, veel vak­er laat ik het half uit­gew­erk­te stuk tekst in mijn con­cepten staan.

Wat zou het zijn? Faalangst? De kwaliteit­s­lat te hoog? Over­moed? Per­soon­lijk denk ik dat het nog steeds die interne kwaliteit­seis is die me regel­matig parten speelt.

Ik wil meer dan waar­toe ik in staat ben, maar tegelijk­er­ti­jd kan ik meer dan ik wil toegeven.

Dit besef is er al lang. En ik weet ook wat de beste reme­die is. Bli­jven schri­jven en ver­vol­gens op die ‘pub­lish’ knop drukken. Want de waarheid ligt in het mid­den. Ik ben niet tra­nen­trekkend slecht en ook niet van uit­mun­tende klasse. Maar wat belan­grijk­er is, ik vind bloggen leuk. Het geeft me zoveel vol­doen­ing om alles wat in me opkomt of waar ik mee zit in een blog­post te ver­tal­en dat ik mezelf (opnieuw) voorgenomen heb er meer tijd voor in te ruimen. En tevens de fre­quen­tie hoog te houden.

Niet om iedere dag te proberen een geweldige blog­post te pro­duc­eren. Veel meer om online te delen wat me zoal bezig houdt. Dit dus.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets