Rondje ’t loopt zoals ’t loopt

rondjehetlooptzoalstloopt

Het loopt zoals het loopt. Maar soms loop ik hele­maal niet. Zoals deze week tot nu toe. Ter­wijl ik nog wel zul­ke goe­de voor­ne­mens had gemaakt op de maan­dag. De run in Zeist nadert met ras­se schre­den (ja, die wel) en het idee is om naast sur­vi­val­run trai­ning ook wat hard­loop­rond­jes af te wer­ken om de basis­con­di­tie op peil te bren­gen.
Niets van dat al, tot dus­ver. Aan­hou­den­de pro­ject­druk­te op kan­toor in com­bi­na­tie met wat onder­be­zet­ting in ver­band met school­va­kan­ties her en der vormt de groot­ste spel­bre­ker. Dus dan ’s avonds (laat) maar lek­ker aan de slag met m’n nieu­we iPad en Pen­cil (geen straf). Waar­door ik dan weer wel hele­maal niet aan lezen toe­kom.
Kort­om, vol­doen­de ver­kla­ring waar­om mijn week een ande­re invul­ling heeft gekre­gen dan ik voor ogen had. Daar­om van­daag alles in het werk gesteld om 16 uur te kun­nen ver­trek­ken zodat er als­nog een rond­je hard­lo­pen moge­lijk was.
Het loopt zoals het loopt. En deze avond liep ik weer eens hard. Zou ik vaker moe­ten doen…
~ ~ ~