reactie 0

Ze huilde om zijn zus…

huilen

Zelf had ik er niet meer aan gedacht (laat staan tijd voor gehad) om de boek­han­del deze week te bezoe­ken in ver­band met de Boe­ken­week. Hoe leuk was het dus gis­ter­avond bij thuis­komst te zien dat mijn Inge na een cur­sus op loca­tie dit wel was gelukt. Geen slecht idee van mij om haar altijd te voor­zien van een lijst­je boek­ti­tels waar­naar ik op zoek ben.
Dit­maal had Inge Och­tend­ga­ve van A.F.Th. van der Heij­den gekocht. En dat ging van­zelf­spre­kend ver­ge­zeld door Broer, het Boe­ken­week­ge­schenk dat dit jaar geschre­ven is door Esther Ger­rit­sen, een schrijf­ster waar ik nog nooit iets van gele­zen heb. Na de weke­lijk­se sur­vi­val­run­trai­ning besloot ik het extra test­werk voor deze avond een keer­tje over te slaan en dat gemis goed te maken. Dezelf­de avond nog had ik het boek­je uit.
Deze eer­ste ken­nis­ma­king is me niet slecht beval­len. Of dat komt omdat dit ‘ver­plich­te num­mer­tje’ ver­ge­le­ken met de vori­ge edi­ties er beter uit­komt, stemt me mis­schien mil­der dan wan­neer ik het boek zomaar in mijn schoot gewor­pen had gekre­gen. Het valt me nu een­maal moei­lijk een Boe­ken­week­ge­schenk niet te zien bin­nen de tra­di­tie waar­van het deel uit­maakt. Maar natuur­lijk slaat dat ner­gens op.
Het ver­haal laat zich kort samen­vat­ten. Zus krijgt tele­foon van broer waar­mee ze wei­nig con­tact heeft. Hij moet een spoed­ope­ra­tie onder­gaan en is bang zijn been te ver­lie­zen. Zus zoekt haar broer op en besluit impul­sief om hem in huis te halen met alle emo­ti­o­ne­le en ont­re­ge­len­de gevol­gen voor haar, haar gezin en zelfs haar werk­om­ge­ving van­dien.
Broer leest lek­ker vlot weg maar er zit­ten toch vol­doen­de schu­ren­de momen­ten in die je doen beslui­ten som­mi­ge pas­sa­ges nog eens opnieuw te lezen om ze wat meer op je in te laten wer­ken, en aan het den­ken  te zet­ten. Bij­zon­der vond ik de sce­ne waar Oli­via (de zus) zich van alles en ieder­een terug­trekt in de kamer van Mar­cus (de broer). Daar ver­dwijnt ze als het ware door al haar kle­ren uit te trek­ken en wordt heel even haar broer door zijn pyja­ma aan te trek­ken en in zijn bed te krui­pen.
Pas dan lukt het haar om te hui­len:

Toen ze haar knie­ën optrok en zich klein maak­te, als een bang kind onder de dekens, ver­ging ze van de pijn in haar lin­ker­been. Ze greep het vast, maar de pijn werd alleen maar erger en ze huil­de als haar broer. Ze huil­de om het ver­lies van het been. Ze huil­de omdat hij geen huis had. Ze huil­de om zijn zus boven in het glim­men­de appar­te­men­ten­com­plex die hem niet kon ver­dra­gen. Ze huil­de omdat hij alleen was en viel diep in de nacht in slaap in zijn pyja­ma.
[p.75, Broer, Esther Ger­rit­sen]

Ze huil­de om zijn zus […]’ Ik las er bij­na over­heen, zo onop­val­lend staat het ertus­sen. Als­of het eigen­lijk niet ter zake doet, ter­wijl het in mijn ogen juist heel veel zegt over hoe geblok­keerd Oli­via is. En zo zijn er voor de oplet­ten­de lezer meer voor­beel­den te vin­den. Prach­tig vind ik dat.
Een schrijf­ster die zo geraf­fi­neerd met taal en bete­ke­nis speelt, daar wil ik best nog wel meer van lezen.
broeresthergerritsen
Vlak voor­dat Oli­via een belang­rij­ke aan­deel­hou­ders­ver­ga­de­ring moet toe­spre­ken, belt haar broer. Zijn been dreigt te wor­den afge­zet. Mar­cus en Oli­via zien elkaar zel­den, maar de ampu­ta­tie raakt Oli­via onver­wachts, als­of het haar eigen been is dat ze ver­liest. Ze laat alles uit haar han­den val­len in een hope­lo­ze poging haar broer te red­den. Maar het is de vraag of hij dege­ne is die red­ding nodig heeft.
Broer
Esther Ger­rit­sen
Uit­ge­ver De Geus
Stich­ting Col­lec­tie­ve Pro­pa­gan­da van het Neder­land­se Boek
ISBN 9789059653603
~ ~ ~

0

Schrijf een reactie