De beste hand van varkensvlees pekelen

Deze blog­post is deel 10 van 33 in de serie Don Qui­chot — Cer­vantes

Eerste deel — Negende hoofd­stuk
Waarin een einde komt aan de ver­vaar­lijke stri­jd tussen de kloeke Biska­jer en de dap­pere held van de Man­cha

Een hoofd­stuk dat zomaar eindigt met de med­edel­ing dat de auteur helaas niet weet hoe het verder gaat, want hij heeft de ver­halen over Don Qui­chot uit de tweede hand en in dit geval ont­breekt er een gedeelte. Ik vond het vorige week een ver­rassende wend­ing en was benieuwd hoe Cer­vantes hier verder invulling aan zou geven. Wel­nu, eigen­lijk heel sim­pel.

Allereerst gaat hij wat verder in op de tra­di­tie dat dolende rid­ders van grote naam vaak een of meerdere geschied­schri­jvers in hun kiel­zog had­den die al hun avon­turen en helden­daden minu­tieus boek­staaf­den. Dat zou dan toch ook zek­er het geval moeten zijn geweest bij Don Qui­chot. Het was een kwest­ie van geduldig zoeken want men kon opmak­en uit de boek­ti­tels in de bib­lio­theek van Don Qui­chot dat er recente uit­gaves tussen zat­en. Dus er bestond zelfs de kans dat wan­neer er niets meer op schrift gevon­den zou wor­den er miss­chien nog wel plaatsgenoten waren die zich de ver­halen over de rid­der uit La Man­cha kon­den herin­neren.

Ver­vol­gens kri­j­gen we te lezen hoe Cer­vantes op een dag bij een straatven­ter een boek koopt. De tekst is opgesteld in Ara­bis­che tekens die hij niet kan lezen en waar­voor hij een ver­taler regelt. Al snel blijkt dat het boek over Don Qui­chot gaat. Cer­vantes aarzelt niet om meteen alle boeken bij de ven­ter op te kopen en zet de ver­taler aan het werk alles wat gaat over Don Qui­chot te ver­tal­en. Ander­halve maand lat­er is de klus geklaard.

Voor­dat hij echter verder gaat met het gevecht tussen de schild­knaap en onze verd­waas­de rid­der staat Cer­vantes nog even stil bij het feit dat de ver­loren gewaande tek­sten geschreven zijn door een Ara­bier. Dus zijn vol­gens hem enige kant­tekenin­gen op zijn plaats, want tenslotte is

het alge­meen bek­end […] dat lieden van deze natie grote leu­ge­naars zijn. Daartegen­over staat echter dat daar de moren immers onze vijan­den zijn, de schri­jver zich eer zal hebben schuldig gemaakt aan een te weinig dan een te veel. En zo schi­jnt het mij dan toe, dat waar hij de loftrompet over zulk een voortr­e­f­fe­lijk rid­der had kun­nen, ja moeten steken, hij veeleer nog menig ding met opzet verzweeg […]; en mocht er iets goeds aan ont­breken dan ben ik over­tu­igd dat het ligt aan de hond van een auteur en niet aan het onder­w­erp.
[p.74, Don Qui­chot, Cer­vantes]

In hoev­erre het meespeelt dat Cer­vantes vijf jaar in Ara­bis­che gevan­gen­schap heeft doorge­bracht laat ik verder in het mid­den.

Hoog­ste tijd om terug te keren naar het stri­jd­toneel. Hier kri­jgt Don Qui­chot hulp van de voorzienigheid die een zwaard­slag door de schild­knaap doet afscham­p­en waar­door de kansen keren. Niet veel lat­er ligt de schild­knaap gewond op de grond met de punt van een zwaard op zijn keel gericht. Slechts de smeekbe­des van de dames die vanu­it de koets zijn toeges­neld weten erg­er te voorkomen. Met de belofte dat de schild­knaap zich zo spoedig mogelijk zal begeven naar de schone La Dul­cinea in El Toboso besluit Don Qui­chot hem het lev­en te sparen. Het is een sub­tiele ver­wi­jz­ing naar de pas­sage waar Cer­vantes via de ver­taler verneemt dat zijn zojuist aangeschafte boek miss­chien wel eens over Don Qui­chot zou kun­nen gaan. Want de ver­taler schi­et in de lach bij het lezen van een aan­teken­ing in de kantli­jn die als vol­gt luidt:

De Dul­cinea van El Toboso die zo vaak in deze geschiede­nis wordt genoemd, had naar men zegt de beste hand van varkensvlees peke­len die ooit een vrouw in de Man­cha gehad heeft.
[p.73, Don Qui­chot, Cer­vantes]

Het zijn dit soort leuke vond­sten die voor mij het lezen van dit boek met ieder nieuw hoofd­stuk plezieriger maakt. Tot nu toe heb ik nog geen sec­onde spi­jt gehad dat ik eraan begonnen ben.

~ ~ ~

Series Nav­i­ga­tion« Over teleurstel­lende wind­molens en een ver­rassende wend­ing ter com­pen­satieWerelden van ver­schil »

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets