In de beperking toont zich de meester

In mijn mail­box zit­ten twee uit­no­di­gin­gen om een recen­sie te schrij­ven voor onlangs gepu­bli­ceer­de boe­ken. Ondanks dat ik me ver­eerd voel dat men de moei­te neemt om mij hier­voor aan te schrij­ven en ook nog eens de boe­ken gra­tis ter beschik­king stelt zal ik vrien­de­lijk doch beslist er niet op in gaan. Mij ont­breekt voor­na­me­lijk de tijd maar ook de zin in het lezen van iets com­pleet nieuws. Momen­teel doe ik eigen­lijk niets lie­ver dan het (her)lezen van boe­ken die in mijn bezit zijn.
Zou het een teken zijn dat ik een fase heb bereikt dat nos­tal­gie gaat over­heer­sen? Dat ik niet meer warm kan wor­den voor nieu­we din­gen? Onge­merkt aan­be­land in het voor­por­taal van ‘vroe­ger was alles beter’? Ik moet er niet aan den­ken.
Nee, ik stel mezelf gerust dat het meer te maken heeft met ver­die­ping. Niet ‘mile wide’, maar ‘mile deep’. De spaar­za­me tijd die we van­daag de dag tot onze beschik­king heb­ben niet ver­lo­ren te laten gaan aan iets waar­van niet bij voor­baat vast staat dat het goed is. Lie­ver een boek (her)lezen waar­van ik weet (door­dat ik het zelf al eens eer­der gele­zen heb of op basis van betrouw­ba­re info) dat het de kwa­li­teit zal bie­den waar ik naar op zoek ben.
En ja, af en toe speelt zeker een mate van her­ken­ning mee. Mijn voor­ne­men (waar helaas de klad is in geraakt) om dit jaar veel van Kos­in­ski te lezen is daar ook deels uit voort­ge­ko­men.
Gis­ter­avond las ik de vol­gen­de pas­sa­ge en voel­de me gesterkt in mijn over­tui­ging:

I belie­ve that having a gre­at diver­si­ty of tea­chers is harm­ful and con­fu­sing for a young mind, in the same way I belie­ve that it is bet­ter to know one book inti­ma­te­ly than a hund­red super­fi­ci­al­ly,” he said. “I know the modern world tends not to agree with me, but after all, Pla­to had only one tea­cher, and Alexan­der.”
[Juli­an Mor­row in The Secret His­to­ry, p.31, Don­na Tartt]

Niet dat ik me tot één boek ga beper­ken. Ik zou niet weten welk boek dat dan zou moe­ten zijn. Wel dat ik ik min­der ga pro­be­ren om kramp­ach­tig vanal­les op aller­lei gebied bij te hou­den. Hope­lijk blijft het goe­de van­zelf boven­drij­ven zodat het voor het grij­pen ligt wan­neer ik er aan toe ben.
secrethistory
Under the influ­en­ce of their cha­ris­ma­tic clas­sics pro­fes­sor, a group of cle­ver, eccen­tric mis­fits at an eli­te New Eng­land col­le­ge dis­co­ver a way of thin­king and living that is a world away from the hum­drum exis­ten­ce of their con­tem­po­ra­ries. But when they go beyond the boun­da­ries of nor­mal mora­li­ty they slip gra­du­al­ly from obses­si­on to cor­rup­ti­on and betrayal, and at last — inexo­ra­bly — into evil.
The Secret His­to­ry
Don­na Tartt
Uit­ge­ve­rij Vin­ta­ge
ISBN 9781400031702

8 Comments

  1. Blijft een lek­ker boek. Ik heb het vorig jaar opnieuw gele­zen voor­dat het Put­ter­tje uit­kwam. Ik heb er weer van geno­ten.

  2. Heel goed dat je je niet gek laat maken, Peter. Het is inder­daad leuk om zo’n mail te krij­gen, maar er is ook niets mis mee om te wei­ge­ren. Van tegen je zin iets gaan lezen krijg je toch geen mooie arti­ke­len…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *