Overdosis

In amper twee dagen 32 stuks parac­eta­mol weg­w­erken. Plus 8 stuks ibupro­fen. Het voelde aan als een over­do­sis en dat bleek ook zo te zijn vol­gens de huis­arts waar ik van­mid­dag terecht kon. Voor de zek­er­heid vroeg hij het nog eens.

Daar­na zocht hij de gegevens op van de dien­st­doende week­endarts. Het stond er echt: 4x daags 4x parac­eta­mol plus 1x ibupro­fen.

Laat die parac­eta­mol voor­lop­ig maar staan was zijn eerste reac­tie. Daar­na mocht ik me uitk­le­den. Een kwartiert­je lat­er zat ik weer tegen­over hem en was de algemene con­clusie dat ik geen her­nia had. Mooi zo. Dat was dan weer meegenomen. Wat het dan wel was bleef iet­wat vaag. De spier­pi­jn in mijn rug was min­der gewor­den. Maar of dat kwam door de med­icatie of door andere rede­nen kon de huis­arts mij niet vertellen. Daar kon ik op één manier achterkomen.

Door ook de ibupro­fen voor­lop­ig te lat­en staan.

Peinzend liep ik naar huis. Moest ik blij zijn dat ik geen her­nia had? Tot die tijd had ik me daar nooit mee bezig gehouden. Wie weet wat ik nog meer alle­maal niet had? Kon ik tevre­den zijn dat ik met de med­icatie mocht stop­pen? Maar indi­en de week­endarts niet zulke belache­lijke hoeveel­he­den had doorgegeven was dat ook niet nodig geweest. Het beves­tigde voor een zoveel­ste keer mijn vooro­orde­len en ach­ter­docht richt­ing de gezond­hei­d­szorg. Ik heb mijn por­tie medici­j­nen wel weer gehad voor de komende tijd.
~ ~ ~

4 Comments

Maar wat nu? Je bent toch geen steek verder? Dat is ook de ervar­ing die ik meestal heb wan­neer ik naar de huis­arts ga. Jam­mer maar waar.

Nu gaat het gelukkig met de dag beter. In het week­end had ik beter wat pijn­stillers bij de dro­gist kun­nen halen, maar onder ‘sociale druk’ van vooral mijn vrouw was het raadza­am om toch maar een afspraak met de huis­arts te mak­en. En weer heeft het me weinig tot niets opgeleverd.

Geef een reactie