(Hoe) bepaal ik dat?

Op de site van De Cor­re­spon­dent zag ik een oproep om geza­men­lijk het boek A lit­tle life van Hanya Yanag­i­hara te gaan lezen. De titel deed een bel­let­je rinke­len. Ik dacht het boek ooit eerder in han­den te hebben gehad maar uitein­delijk niet tot aankoop te zijn overge­gaan. Even twi­jfelde ik. Een boek van ruim achthon­derd bladz­i­jdes ter­wi­jl ik al zoveel te lezen heb liggen.
Maar natu­urlijk kon ik het niet lat­en en heb dezelfde dag nog online een bestelling geplaatst. Met daar­bij ook haar debu­utro­man The peo­ple in the trees. Want die leek me ook wel heel inter­es­sant toen ik daar wat meer infor­matie over opzocht. Ik plaat­ste de twee boeken in het­zelfde winkel­mand­je als de Game of Thrones serie geschreven door George R. R. Mar­tin. Dat waren de boeken die ik eigen­lijk wilde lezen omdat we de DVD’s onlangs alle­maal had­den bekeken en ik wel benieuwd was naar hoe het verder ging.
Toen de bestelling enkele dagen lat­er geleverd werd wist ik inmid­dels al dat de geschreven serie Game of Thrones op veel fron­ten afwijk­end is van de tv uitvo­er­ing. Niet dat ik de boeken nu ongelezen in de hoek leg, maar de onmid­del­lijke noodza­ak was weggevallen. Dan toch maar aan A lit­tle life begin­nen? Of liev­er The peo­ple in the trees? En dan daar­na pas A lit­tle life?
Hoe dan ook, ik had er de hele dag de tijd voor om een keuze te mak­en aangezien de kleinkinderen kwa­men logeren. Lezen zou pas een optie zijn wan­neer ze een­maal in bed lagen en de rust in huis wed­erge­keerd was.
Vele ver­moeiende maar o zo gezel­lige uren lat­er was het zover. Ze sliepen. Tijd voor een boek en een drankje. Dom genoeg had ik mijn stapelt­je boeken nog op de kamer lat­en liggen waar nu een van de kleinkinderen lag te slapen. Die wilde ik niet wakker mak­en en dus liep ik op mijn tenen in het donker naar de kast en pak­te op goed geluk het boven­ste boek. Dat was zo te voe­len aan het for­maat A lit­tle life. Ik was er nog steeds niet uit welk boek ik wilde lezen. Tenslotte gaf ik gehoor aan het stem­met­je dat zei dat ik moest begin­nen met haar debu­ut. Ik pak­te het tweede boek van de stapel en sloop de kamer weer uit.
Op de over­loop gekomen bleek dat ik niet The peo­ple in the trees in mijn han­den had, maar Onder­wor­pen van Michel Houelle­becq. Dat leek me bij nad­er inzien ook wel een heel mooi boek om te lezen.

onderworpen

Een pro­fes­sor aan de Sor­bonne, groot ken­ner van het oeu­vre van Joris-Karl Huys­mans, ziet zijn land in 2022 aan de vooravond van de pres­i­dentsverkiezin­gen steeds verder polaris­eren: een burg­eroor­log lijkt onver­mi­jdelijk. De tra­di­tionele par­ti­jen zijn uit­ge­speeld, de stri­jd gaat tussen het Front Nation­al en de Moslim­broed­er­schap. Op de val­reep doet een van de lei­ders een poli­tieke meesterzet.
Onder­wor­pen
Michel Houelle­becq
Uit­gev­er De Arbei­der­spers
ISBN 9789029538619
~ ~ ~
Dit is een bij­drage voor het #50books ini­ti­atief dat in 2016 door Hen­drik-Jan de Wit wordt ver­zorgd.
Vraag 24:
Hoe bepaal jij wat je leest?
~ ~ ~

2 Comments

Geef een reactie