Gelukkig hebben we de polygamie nog

In tegen­stelling tot wat ik op de achter­flap las1 vond ik Onder­wor­pen van Michel Houelle­becq hele­maal niet zo schokkend en vilein. De ruim twee­hon­derd bladz­i­jdes had ik in één ruk uit­gelezen, maar niet omdat het alle­maal zo boeiend, span­nend of ver­make­lijk was. Eerder had ik het gevoel iets te mis­sen. Of dat er zich nog een ver­rassende plotwend­ing zou aan­di­enen die al het voor­gaande in een ander daglicht zou stellen.
Miss­chien was die er wel, maar dan heb ik het gemist.
Ik vond het uitein­delijk een beet­je een flets ver­haalt­je. Het prikke­lende gedacht­en­ex­per­i­ment dat de Moslim­broed­er­schap de Franse pres­i­dentsverkiezin­gen wint had wat mij betre­ft best meer mogen wor­den uit­gew­erkt. Nu bli­jft deze poli­tieke land­ver­schuiv­ing een his­torisch feit wat zich in de marge afspeelt. Het had net zo goed een machtsover­name door buite­naardse wezens kun­nen zijn. We kri­j­gen alleen sum­miere infor­matie over de ongetwi­jfeld spec­tac­u­laire gebeurtenis­sen via de hoofd­per­soon van de roman, een pro­fes­sor aan de Sor­bonne.
En eigen­lijk inter­esseert het hem alle­maal niet zo heel veel. Ok, hij ver­li­est zijn baan aan de uni­ver­siteit wan­neer die geïs­lamiseerd wordt, maar met een redelijk pen­sioen en daar­boven op nog eens een erfe­nis hoeft hij zich finan­cieel geen zor­gen te mak­en voor zijn toekomst. Alleen die een­za­amheid. Gewend als hij is om jaar­lijks een ‘vers stu­den­t­je’ te plukken uit de nieuwe instroom lijkt dat nu niet meer tot de mogelijkhe­den te behoren. Maar gelukkig biedt iro­nisch genoeg diezelfde islam de uitkomst. Hij kan alti­jd nog moslim wor­den. En dan is polyg­a­mie zomaar een van de vele mogelijkhe­den die voor hem zijn weggelegd.
Achter­af blijkt dat de islam als geloofsover­tuig­ing en lev­en­sop­vat­ting best dicht aansluit bij zijn ideeën over hoe een ide­ale samen­lev­ing er uit zou kun­nen zien. Het geeft hem nieuwe hoop in ver­war­rende tij­den.
Het kan zijn dat ik deze roman te kort doe om ‘m op deze manier samen te vat­ten, maar het is wel hoe ik ‘m beleefd heb. Dat had ik niet bij de vorige romans die ik van Houelle­becq heb gelezen. Wie weet ga ik er bin­nenko­rt een­t­je opnieuw lezen om te voe­len waar het ver­schil zit.

onderworpen

Een pro­fes­sor aan de Sor­bonne, groot ken­ner van het oeu­vre van Joris-Karl Huys­mans, ziet zijn land in 2022 aan de vooravond van de pres­i­dentsverkiezin­gen steeds verder polaris­eren: een burg­eroor­log lijkt onver­mi­jdelijk. De tra­di­tionele par­ti­jen zijn uit­ge­speeld, de stri­jd gaat tussen het Front Nation­al en de Moslim­broed­er­schap. Op de val­reep doet een van de lei­ders een poli­tieke meesterzet.
Onder­wor­pen
Michel Houelle­becq
Uit­gev­er De Arbei­der­spers
ISBN 9789029538619
~ ~ ~


  1. Een tamme Houelle­becq, zon­der islamkri­tiek? Laat me niet lachen. […] Voor­bij de opper­vlak­te is het boek schokkender en vilein­er dan islamkri­tiek — Chris­ti­aan Wei­jts in De Groene Ams­ter­dammer 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets