Welkom in The Matrix

matrix

Onderuit­geza­kt hangt hij in zijn bureaus­toel. Op het scherm schi­eten ver­schil­lende rente­tarieven voor­bij. Hij scrolt sneller dan ik lezen kan. Ergens in die brij van getallen moet de oploss­ing te vin­den zijn voor de meest bij ons passende manier van financier­ing. Goed ver­bor­gen tot nu toe.

Jul­lie kun­nen er natu­urlijk ook voor kiezen om het hele hypotheekbedrag in der­tien jaar af te lossen, zegt hij ineens.

Met enkele muisk­likken tovert hij een ander overzicht tevoorschi­jn. Onder­aan de streep staat een schuld van nul en het jaar is 2029. Nog steeds laat hij een pen op zijn link­er­hand rond­jes draaien. Ik vraag me af hoe hij dit doet.

Dan gaan jul­lie lekker zon­der schuld geni­eten van je oude dag. Heer­lijk toch?

Verge­noegd kijkt hij me aan. Ga ik echt in 2029 met pen­sioen? Het lijkt zo ver weg. En ook zo dicht­bij. Op het scherm staan net­to maand­las­ten die licht­jaren ver­wi­jderd zijn van de bedra­gen die we zelf had­den aange­dra­gen als basis voor de bereken­ing.

Het is natu­urlijk een hoop geld, maar dat kun­nen jul­lie makke­lijk ophoesten.

Hij werpt een blik op zijn hor­loge. Buiten loopt een vrouw in man­tel­pak­je naar een auto. Ze zet een kof­fer­t­je op de grond ter­wi­jl ze in haar hand­tas naar iets zoekt. De pen die al die tijd zo plichts­getrouw rond­jes draait schi­et plots uit zijn baan en klet­tert op de grond. Een verontschuldig­ing mom­pe­lend kruipt hij onder het bureau.

Makke­lijk zat, vertrouwt hij me toe nadat hij de pen gevon­den heeft en weer in zijn stoel zit.

Uit de print­er komen ver­schil­lende blaad­jes vol met de getallen die ik zojuist had gezien. Op het papi­er staan ze gelukkig stil. Toch duizelt het me. Wat moet ik hier­mee? Hij staat op en geeft me een hand.

Denk er maar eens over na. Dan mak­en we vol­gende week een nieuwe afspraak om het plan in meer detail uit te werken. Moet kun­nen. Makke­lijk zat.

De recep­tion­iste laat me uit. Vanaf de par­keer­plaats kan ik zien hoe hij nog steeds onderuit­geza­kt achter zijn bureau hangt. Op het schermp­je van mijn smart­phone ver­schi­jnt een email met het ver­zoek aan te geven hoe ik het gesprek ervaren heb.

~ ~ ~

2 Comments

Hypotheek, rente­tarieven, aflossin­gen, boete­bepalin­gen, belast­ingvo­ordeel, het zijn voor mij de meest bizarre din­gen in deze tijd van brex­it, bankcri­sis en andere onbe­grepen nieuw­son­der­w­er­pen.
Jij hebt het mooi onder woor­den gebracht!
Vrien­delijke groet,

Geef een reactie