Ik ben er nog niet uit

leeslijst

In het kad­er van de grote opruim­ing moet ik miss­chien ook maar eens aan de slag om de vele boeken die her en der halfgelezen rond­slin­geren bin­nenko­rt te gaan uitlezen. De opsom­ming hier­boven die afkom­stig is van mijn leesli­jst, is niet volledig. Dit zijn slechts de boeken die op mijn bureau liggen. Er staan echter ook vele boeken in mijn boekenkast met ergens een leeswi­jz­er (of post-it, of in som­mige gevallen een omgevouwen hoek van een pag­i­na) waar ik gebleven ben. Voor­lop­ig laat ik die even met rust. Eerst de stapel die hier bin­nen hand­bereik ligt weg zien te werken.
Bij een aan­tal hangt er een ‘ver­plicht­ing’ aan vast om er (peri­odiek) over te bloggen. Dat ga ik waarschi­jn­lijk uit­stellen tot na de ver­huiz­ing. Het lezen zelf tussen alle beslom­merin­gen door die te mak­en hebben met de verkoop van ons huidi­ge huis en de ver­bouwings­plan­nen voor het nieuwe huis zal al uitdag­ing genoeg zijn. Toch wil ik het proberen. Ergens vind ik het gênant wor­den dat de hoeveel­heid halfgelezen boeken als­maar toe­neemt.
Tot­dat ik van­daag het artikel What’s wrong with only read­ing half a book? (hele­maal!) las. De auteur Lin­coln Michel betoogt hier dat het hele­maal niet erg is om een boek niet uit te lezen, of althans niet in één ruk (maar bijvoor­beeld ver­spreid over vele jaren). Een halfgelezen boek wil niet zeggen dat het boek niet goed is. Net zoals het niet vanzelf­sprek­end is dat een boek wat je wel tot het einde leest daarom een goed boek zou zijn:

There are many fac­tors that go into whether or when a read­er fin­ish­es a book. I imag­ine many people’s read­ing habits are, like mine, scat­tered. I have at least a dozen in-progress books on my night­stand — and sev­er­al more on my phone and e-read­er. Read­ers stop read­ing a book they enjoy when they put it down and for­get to come back. Read­ers fin­ish books they hate when they are assigned it for book clubs or else they want to hate-read and laugh about with their friends. (Cer­tain­ly a large per­cent­age of Fifty Shades read­ers fall into that sec­ond cat­e­go­ry.) Just as a half-read book isn’t nec­es­sar­i­ly a fail­ure, a com­plet­ed book is not nec­es­sar­i­ly a suc­cess.

Zijn betoog is geschreven naar aan­lei­d­ing van een pub­li­catie door Kobo (pro­du­cent van e-read­ers) over welke boeken door hun lez­ers niet tot het einde wor­den gelezen. In de top-10 staan veel best­stellers. Logisch, vol­gens Lin­coln Michel. Juist best­sellers wor­den in een opwelling gekocht door of als kado gegeven aan groepen lez­ers die nor­maal gespro­ken niet echt veel lezen. De con­clusie dat veel best­sellers daarom geen goede boeken zijn onder­schri­jft hij dus niet.
Michel is er juist veel meer van over­tu­igt dat de meeste best­sellers dikke boeken zijn. En dikke boeken hebben tijd nodig. Daar ga je niet alti­jd snel doorheen. En lopen daar­door het gevaar dat ze even ‘ver­geten’ wor­den. Maar uitein­delijk keer je er alti­jd weer naar terug. En lukt het je om ze uit te lezen dan kri­jg je er vaak veel voor terug.
Hoewel dat niet noodza­ke­lijk is:

And even those who don’t fin­ish The Goldfinch or Gravity’s Rain­bow or Ulysses may end up get­ting some­thing out of their read­ing expe­ri­ence that they nev­er would if they only read the books that an algo­rithm sug­gest­ed they were most like­ly to fin­ish. And what’s wrong with that?

Toch maar gewoon in de kast zetten dan?
 

  • Toen ik je lijst­je zag, dacht ik: wat leuk, ik ben niet de enige die in een aan­tal boeken tegelijk bezig is 😉
    Zo’n half gelezen boek kan ook een blok aan je been wor­den of een stem­met­je dat de hele tijd in je hoofd zegt: dit zou je nog moeten… Maar bij heel dikke boeken herken ik het wel dat je even pauze zou willen nemen. En waarom ook niet. Vaak zijn het van die ein­de­loos mean­derende ver­halen. Dus bedankt voor de sug­gestie.

    • Ik heb er tegen­wo­ordig veel min­der last van dan vroeger. Toen las ik ook aller­lei boeken door elka­ar maar probeerde wel elk boek min­i­maal om de paar dagen op te pakken om in verder te lezen. Nu heb ik er geen moeite mee om in een boek te begin­nen, het opz­ij te leggen en er pas weken, maan­den (of soms jaren) weer mee verder te gaan. En waarom ook niet? Wat je gelezen hebt bli­jft gelezen. Dat kan op zich al heel mooi zijn geweest en bevredig­ing hebben gegeven. Dat staat los van het feit of je het boek hebt uit­gelezen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets