Ik ben er nog niet uit

leeslijst

In het kader van de gro­te oprui­ming moet ik mis­schien ook maar eens aan de slag om de vele boe­ken die her en der half­ge­le­zen rond­slin­ge­ren bin­nen­kort te gaan uit­le­zen. De opsom­ming hier­bo­ven die afkom­stig is van mijn lees­lijst, is niet vol­le­dig. Dit zijn slechts de boe­ken die op mijn bureau lig­gen. Er staan ech­ter ook vele boe­ken in mijn boe­ken­kast met ergens een lees­wij­zer (of post-it, of in som­mi­ge geval­len een omge­vou­wen hoek van een pagi­na) waar ik geble­ven ben. Voor­lo­pig laat ik die even met rust. Eerst de sta­pel die hier bin­nen hand­be­reik ligt weg zien te wer­ken.
Bij een aan­tal hangt er een ‘ver­plich­ting’ aan vast om er (peri­o­diek) over te blog­gen. Dat ga ik waar­schijn­lijk uit­stel­len tot na de ver­hui­zing. Het lezen zelf tus­sen alle beslom­me­rin­gen door die te maken heb­ben met de ver­koop van ons hui­di­ge huis en de ver­bou­wings­plan­nen voor het nieu­we huis zal al uit­da­ging genoeg zijn. Toch wil ik het pro­be­ren. Ergens vind ik het gênant wor­den dat de hoe­veel­heid half­ge­le­zen boe­ken als­maar toe­neemt.
Tot­dat ik van­daag het arti­kel What’s wrong with only rea­ding half a book? (hele­maal!) las. De auteur Lin­coln Michel betoogt hier dat het hele­maal niet erg is om een boek niet uit te lezen, of althans niet in één ruk (maar bij­voor­beeld ver­spreid over vele jaren). Een half­ge­le­zen boek wil niet zeg­gen dat het boek niet goed is. Net zoals het niet van­zelf­spre­kend is dat een boek wat je wel tot het ein­de leest daar­om een goed boek zou zijn:

The­re are many fac­tors that go into whe­ther or when a rea­der finis­hes a book. I ima­gi­ne many people’s rea­ding habits are, like mine, scat­te­red. I have at least a dozen in-pro­gress books on my nightstand — and seve­r­al more on my pho­ne and e-rea­der. Rea­ders stop rea­ding a book they enjoy when they put it down and for­get to come back. Rea­ders finish books they hate when they are assig­ned it for book clubs or else they want to hate-read and laugh about with their friends. (Cer­tain­ly a lar­ge per­cen­ta­ge of Fif­ty Sha­des rea­ders fall into that second cate­go­ry.) Just as a half-read book isn’t neces­sa­ri­ly a fai­lu­re, a com­ple­ted book is not neces­sa­ri­ly a suc­cess.

Zijn betoog is geschre­ven naar aan­lei­ding van een publi­ca­tie door Kobo (pro­du­cent van e-rea­ders) over wel­ke boe­ken door hun lezers niet tot het ein­de wor­den gele­zen. In de top-10 staan veel best­stel­lers. Logisch, vol­gens Lin­coln Michel. Juist best­sel­lers wor­den in een opwel­ling gekocht door of als kado gege­ven aan groe­pen lezers die nor­maal gespro­ken niet echt veel lezen. De con­clu­sie dat veel best­sel­lers daar­om geen goe­de boe­ken zijn onder­schrijft hij dus niet.
Michel is er juist veel meer van over­tuigt dat de mees­te best­sel­lers dik­ke boe­ken zijn. En dik­ke boe­ken heb­ben tijd nodig. Daar ga je niet altijd snel door­heen. En lopen daar­door het gevaar dat ze even ‘ver­ge­ten’ wor­den. Maar uit­ein­de­lijk keer je er altijd weer naar terug. En lukt het je om ze uit te lezen dan krijg je er vaak veel voor terug.
Hoe­wel dat niet nood­za­ke­lijk is:

And even tho­se who don’t finish The Gold­finch or Gravity’s Rain­bow or Ulys­ses may end up get­ting some­thing out of their rea­ding expe­rien­ce that they never would if they only read the books that an algo­rithm sug­ge­sted they were most like­ly to finish. And what’s wrong with that?

Toch maar gewoon in de kast zet­ten dan?
 

2 Replies to “Ik ben er nog niet uit”

  1. Toen ik je lijst­je zag, dacht ik: wat leuk, ik ben niet de eni­ge die in een aan­tal boe­ken tege­lijk bezig is 😉
    Zo’n half gele­zen boek kan ook een blok aan je been wor­den of een stem­me­tje dat de hele tijd in je hoofd zegt: dit zou je nog moe­ten… Maar bij heel dik­ke boe­ken her­ken ik het wel dat je even pau­ze zou wil­len nemen. En waar­om ook niet. Vaak zijn het van die ein­de­loos mean­de­ren­de ver­ha­len. Dus bedankt voor de sug­ges­tie.

    1. Ik heb er tegen­woor­dig veel min­der last van dan vroe­ger. Toen las ik ook aller­lei boe­ken door elkaar maar pro­beer­de wel elk boek mini­maal om de paar dagen op te pak­ken om in ver­der te lezen. Nu heb ik er geen moei­te mee om in een boek te begin­nen, het opzij te leg­gen en er pas weken, maan­den (of soms jaren) weer mee ver­der te gaan. En waar­om ook niet? Wat je gele­zen hebt blijft gele­zen. Dat kan op zich al heel mooi zijn geweest en bevre­di­ging heb­ben gege­ven. Dat staat los van het feit of je het boek hebt uit­ge­le­zen.

Comments are closed.