Het verhuizen is begonnen

Ondanks dat we de sleu­tel van ons nieu­we huis pas op 1 febru­a­ri 2017 in han­den krij­gen (ervan uit­gaan­de dat alles vol­gens plan blijft gaan) zijn we vori­ge week al begon­nen met het opknap­pen van ons hui­di­ge huis. Opknap­pen in de zin van klei­ne klus­jes om de ver­koop­waar­de te doen toe­ne­men. Een soort van inves­te­ring dus.
De eer­ste week van mijn vakan­tie had­den we daar­om enke­le schil­der­lui over de vloer die de schuur, hal en toi­let onder han­den (kwas­ten) namen. Omdat ze snel­ler en beter kun­nen schil­de­ren (zei Inge met een min­za­me glim­lach toen ze met dit voor­stel kwam). Ik mocht me onder­tus­sen bezig­hou­den met het uit­zoe­ken van spul­len die we zeker het komen­de jaar niet nodig den­ken te heb­ben. Eind augus­tus komen ze foto’s van ons huis maken om op de site van de make­laar te plaat­sen en we had­den te horen gekre­gen dat een over­vol (ik wierp een veel­be­te­ke­nen­de blik rich­ting Inge) huis geen fraaie plaat­jes ople­vert.
Na een aan­tal dagen had­den we al een hele ver­za­me­ling ver­huis­do­zen klaar­staan. Tijd om die ergens op te ber­gen. Gis­te­ren reed ik met de eer­ste lading rich­ting Arn­hem-Noord waar we een klei­ne opslag­ruim­te huren. Het werd me al snel dui­de­lijk dat we daar niet genoeg aan had­den. Omdat de ves­ti­ging pas recent geo­pend is en wij een van de eer­ste klan­ten waren wer­den we gematst (vol­gens de balie­me­de­wer­ker). Voor een klein bedrag meer kon­den we gelijk over­hui­zen naar een gro­te­re ruim­te.
Van­daag heb ik nog eens drie rit­jes moe­ten maken voor­dat alle dozen over waren. De opslag­ruim­te begint al aar­dig vol te raken, maar in huis lijkt het of er nog hele­maal niets ver­dwe­nen is. Ik weet wat ons de komen­de week te doen staat.
En wie zich (net als ik) afvraagt waar­om wij zoveel spul­len heb­ben en of er niet iets weg­ge­daan kan wor­den die moet (net als ik) voor­als­nog genoe­gen nemen met het ant­woord van Inge dat we daar vol­gend jaar wel eens naar gaan kij­ken. Als we tijd en ruim­te heb­ben.

AllSafeOpslag

SHARING IS CARING

The 50 Best Alt-Coun­try Albums of All Time

Niet dat Coun­try nu echt mijn gen­re is, maar de zoge­naam­de Alter­na­tie­ve Coun­try of ook wel Ame­ri­ca­na genaamd, weet me wel dege­lijk te beko­ren. Deze lijst vormt een per­fec­te afspie­ge­ling van wat je kunt ver­wach­ten bij deze muziek­soort. Hier­on­der een aan­tal albums die wat mij betreft uit­stij­gen boven de rest (voor zover ik ze ken):

42. Lyle Lovett – Jos­hua Jud­ges Ruth
40. k.d. Lang – Ingé­nue (1992)
35. Bon­nie “Prin­ce” Bil­ly – I See a Dark­ness (1999)
33. 16 Hor­se­po­wer – Fol­klo­re (2002)
27. Joe Hen­ry – Kind­ness of the World (1992)
26. Ste­ve Ear­le – El Cora­zon (1997)
25. Songs: Ohia – The Mag­no­lia Elec­tric Co. (2003)
13. Ryan Adams – Heart­brea­ker (2000)
11. Joh­n­ny Cash – Ame­ri­can Recor­dings (1994)
10. The Jay­hawks – Hol­ly­wood Town Hall (1992)
9. Emmy­lou Har­ris – Wrec­king Ball (1995)
5. Dri­ve-By Truc­kers – Deco­ra­ti­on Day (2003)
3. Gil­li­an Welch – Revi­val (1996)

Ik ben er nog niet uit
Moet kun­nen

4 reacties op “Het verhuizen is begonnen”

  1. Weg­gooi­en is een las­tig pro­ces van los­la­ten! Maar het is ook lek­ker. En op deze manier stel je het ener­zijds nog even uit maar je maakt het voor vol­gend jaar mak­ke­lij­ker. Want als je die spul­len niet gemist hebt, weet je ook snel­ler of je ze nog wilt hou­den.
    PS Ga je ook boe­ken naar de opslag bren­gen??

    1. Eigen­lijk doen we het in twee stap­pen. Alles waar­van we nu al den­ken dat we het niet meer nodig heb­ben gaat met­een weg. De rest pak­ken we in en wordt over een jaar nog eens seri­eus beke­ken of we het als­nog moe­ten bewa­ren nadat we ver­huisd zijn. Hope­lijk gaat dat zoals je zegt mak­ke­lij­ker, want het valt bij som­mi­ge spul­len inder­daad niet mee.
      Wat de boe­ken betreft: hier ga ik het­zelf­de doen. Ook nu ga ik pro­be­ren afscheid te nemen van boe­ken die ik niet meer (opnieuw) ga lezen. De rest gaat in dozen en naar de opslag.

Reacties zijn gesloten.