Zonder weet je wel

We waren druk bezig geweest van­daag en had­den geen tijd/zin meer om te koken. Na lang­durig over­leg viel de keus op iets van de chi­nees. Ook op mij om het te gaan afhalen. Bij de balie kreeg ik num­mert­je twaalf. De eerste per­soon die mocht opdraven om zijn bestelling mee te nemen was num­mert­je zeven. Daar­na vol­gde der­tig en zestien. Er waren toen nog zo’n vijf mensen over die zich ook heimelijk afvroe­gen welk mystiek oost­ers sys­teem hier toegepast werd. Twee ervan voer­den een geanimeerd gesprek waaruit zou kun­nen blijken dat ze elka­ar al jaren kenden. Elke zin eindigde met ‘weet je wel’ of een vari­ant erop. Automa­tisch begon ik te tellen. Toen ik aan de beurt was was ik de tel allang kwi­jt­ger­aakt. ‘Sam­bal erbij?’ was de stan­daard­vraag en voor ik het wist grapte ik ‘Ja, maar zon­der weet je wel’. Na een lichte aarzel­ing werd alsnog een klein plas­tic zak­je mee ingepakt. Snel ver­li­et ik de zaak.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets