Zonder weet je wel

We waren druk bezig geweest van­daag en had­den geen tijd/zin meer om te koken. Na lang­du­rig over­leg viel de keus op iets van de chi­nees. Ook op mij om het te gaan afha­len. Bij de balie kreeg ik num­mer­tje twaalf. De eer­ste per­soon die mocht opdra­ven om zijn bestel­ling mee te nemen was num­mer­tje zeven. Daar­na volg­de der­tig en zes­tien. Er waren toen nog zo’n vijf men­sen over die zich ook hei­me­lijk afvroe­gen welk mys­tiek oos­ters sys­teem hier toe­ge­past werd. Twee ervan voer­den een gea­ni­meerd gesprek waar­uit zou kun­nen blij­ken dat ze elkaar al jaren ken­den. Elke zin ein­dig­de met ‘weet je wel’ of een vari­ant erop. Auto­ma­tisch begon ik te tel­len. Toen ik aan de beurt was was ik de tel allang kwijt­ge­raakt. ‘Sam­bal erbij?’ was de stan­daard­vraag en voor ik het wist grap­te ik ‘Ja, maar zon­der weet je wel’. Na een lich­te aar­ze­ling werd als­nog een klein plas­tic zak­je mee inge­pakt. Snel ver­liet ik de zaak.

Vakan­tie­lief­de op Aicha Qan­disha
Gekocht

One Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *