Het venijn zat ‘m in de slagtanden — StormRun Mammoth Edition 2016

De gekozen tac­tiek bleek te gaan werken. Na 9 kilo­me­ters en 35 hin­dernissen stond ik bij de laat­ste uitdag­ing tij­dens de Storm­Run 2016 in Deest. De finale was een com­bi­natie van vier ver­schil­lende tech­nieken: stuk­je tarzan­swing, stuk­je sta­plussen met swingovers over elke balk, stuk­je pak­lad­der en dan als ultieme test zes rech­top­staande palen die via de tech­niek van tarzan­swing bed­won­gen moesten wor­den. Raak­te je ergens onder­weg de grond aan, dan was het terug naar het begin voor een nieuwe poging.

Ik stond daar dus samen met een hele groep sur­vival­run­ners een inschat­ting te mak­en hoe ik het beste te werk kon gaan, want zo dicht bij de fin­ish wilde ik niet zoals in Gen­nep op ’t laatst mijn band­je ver­liezen.

Ja, ik had mijn band­je nog. En daar was ik zelf miss­chien nog wel het meest ver­baasd over. Bij de vijfde hin­der­nis dreigde het namelijk al hele­maal mis te gaan.

De bedoel­ing was om een swingover met een auto­band over je schoud­er te doen. Niet echt mijn favori­ete oefen­ing. En wat ging het moeiza­am. Of eigen­lijk ging het hele­maal niet. Ik kreeg die auto­band gewoon niet over de balk getild. Na twee pogin­gen ben ik een andere band gaan uit­zoeken. Wel zwaarder, maar in ieder geval klein­er zodat het me wel luk­te om ‘m over de balk te zwieren. Intens tevre­den dat ik erover heen was kreeg ik van het jurylid te horen dat de vol­gende twee swingovers (een­t­je via een brandweer­slang en de derde via een paal) ook met diezelfde auto­band gedaan moesten wor­den.

Grap­je zek­er!? Nee, dus.

Het is me uitein­delijk gelukt. Opgelucht leverde ik de auto­band in en vijftig meter verder stond de eerste com­bi­natiehin­der­nis te wacht­en. Die heb ik op mijn tand­vlees gehaald. Ik had er pas negen hin­dernissen opzit­ten en mijn armen waren totaal verzu­urd. Een lekkere loop­pas zat er ook al niet meer in. Alsof ik pap in de benen had.

Toch ging de rest van het par­cours me goed af. Weliswaar zat er totaal geen snel­heid in, maar de hin­dernissen nam ik alle­maal zon­der veel prob­le­men. Vooral de apen­hang over het water en dan onder het net door, waar ik vooraf zo tegenop gekeken had, viel me erg mee. Miss­chien dat het regel­matig trainen zijn vrucht­en begint af te wer­pen.

En zo stond ik dus met mijn band­je nog om mijn arm bij die laat­ste hin­der­nis. Ook daar ging het voor­spoedig. Hoewel ik moet toegeven dat we gematst wer­den door de jury. Van­wege de druk­te in de com­bi (veroorza­akt door­dat zowat iedere deel­ne­mer uit de palen gleed en terug moest) hoef­den we geen swingovers bij de sta­plussen te doen. Nog wat lat­er werd er zelfs besloten dat je bij afhak­en in de palen niet hele­maal terug hoefde. Het was vol­doende om met de palen opnieuw te begin­nen.

Gun­stige ontwik­kelin­gen zou je kun­nen zeggen. Het heeft alleen niet mogen bat­en. Hoe ik mijn best ook deed, ik kwam niet tot het einde. Ook nu weer kon ik mijn band­je inlev­eren bij de laat­ste hin­der­nis met de fin­ish­bel in zicht. Zuur maar terecht. Respect voor iedereen die het wel gehaald heeft. Ik weet wat me te doen staat. Nog meer trainen.

stormrun2016-3

Als laat­ste een overzicht van alle hin­dernissen. Indruk­wekkend niet­waar?

stormrun2016-2

Oh ja, nog iets over die slag­tanden. Nor­maal zit het veni­jn in de staart, maar als je goed kijkt naar het par­cours van de Storm­Run dan zie je een opval­lende gelijke­nis met een mam­moet. Dan zie je tevens dat de fin­ish niet in de staart van de mam­moet zit, of in de slurf for that mat­ter, maar ergens bij de slag­tanden is zo mijn inschat­ting. Van­daar.

~ ~ ~

PS. Tot nu toe nog geen foto’s voor­bij zien komen van deze run waarin ik mezelf herken. Mocht ik er alsnog tegenkomen dan zal ik die hier plaat­sen of een linkje opne­men.

PS1. De eerste foto’s zijn bin­nen!

Allereerst de martel­gang om met auto­band over een balk te gaan.

stormrun2016-11

De hin­der­nis over het water waar de lop­ers in het blauwe shirt onder het net door moesten. Voor de duidelijkheid: ik sta niet op deze twee foto’s.

stormrun2016-4

Hieron­der foto’s waar ik net de Spaanse ruiter heb over­won­nen en over een balken­rek klim.

stormrun2016-6

stormrun2016-12

En de vol­gende foto’s zijn genomen vlak bij het einde waar we door een meurende drek­sloot en over zeven balken moesten.

stormrun2016-7

stormrun2016-8

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets