Dag facebook. Hopelijk niet tot ziens.

Weet je zek­er dat ze zo vroeg al open zijn? vroeg Inge toen we onder­weg waren naar de super­markt. Op de autora­dio klonk het nieuws van zeven uur. Ik stelde haar gerust en hoopte er onder­tussen het beste van. Vijf minuten lat­er liepen we door een gro­ten­deels ver­lat­en Albert Hei­jn XXL. Volle schap­pen en geen rijen zorgden ervoor dat we snel ons lijst­je kon­den afw­erken en bin­nen het uur weer thuis waren.

Als com­pen­satie voor deze opof­fer­ings­gezind­heid trak­teer­den we onszelf op een uit­ge­breid ont­bi­jt met aller­lei lekkerni­jen die we anders nooit in huis hebben. In een opwelling had ik er bij­na een foto van gemaakt om op face­book te posten. Als onder­schrift iets in de trant van hoe wij nu al klaar waren met het bin­nen­halen van alle extra bood­schap­pen die nodig zijn om de ker­stda­gen te lat­en onder­schei­den van een nor­maal week­end. In plaats daar­van ver­wi­jderde ik mijn account.

Weet je het zek­er? Ja? Dan geven we je nog twee weken bedenk­ti­jd, voor het geval je spi­jt kri­jgt. Bij euthanasie kri­jg je offi­cieel een week bedenk­ti­jd. Met die besliss­ing denkt men min­der moeite te hebben.
[p.87, De gijze­laar, Karin Giphart]

Het is niet de eerste keer dat ik mijn face­book account heb ver­wi­jderd. Ergens hoop ik wel dat het de laat­ste keer is geweest. Ik word een beet­je moe van mezelf met dat besluiteloos gedrag door de jaren heen. Waarom trap ik er toch elke keer weer in om een social media account aan te mak­en ter­wi­jl ik weet dat het uitein­delijk niets voor me is? Omdat ervar­ing geleerd heeft dat ik er niet goed mee kan omgaan.

Als ik een­maal een account heb dan wil ik bijbli­jven. Lezen wat anderen hebben gedeeld. Eventueel een reac­tie geven. Zelf iets posten. Waar anderen weer op rea­geren. Daar gaat onge­merkt best wel wat tijd in zit­ten. Ik wil niet zeggen dat het wegge­gooide tijd is, maar in veel gevallen is het toch tijd die ik eigen­lijk aan iets anders had willen best­e­den.

Nu kun je jezelf ‘bescher­men’ door bijvoor­beeld noti­fi­caties en dergelijke uit te zetten. Zodat je niet con­tinu gesto­ord (en ver­leid) wordt door updates vanu­it je netwerk. Helaas schi­jnt dat bij mij niet opti­maal te werken. Wel dat ik niet afgeleid wordt wan­neer ik met iets bezig ben. Doch zodra ik even niets omhan­den heb dan open ik als vanzelf mijn account om te zien wat er zoal aan nieuwe bericht­en is ver­sch­enen. En gaat er onge­merkt weer (heel) wat tijd ver­loren.

Ik ga hier zek­er niet bew­eren dat al die bericht­en op social media niet lezenswaardig zijn. Dat kun je namelijk zelf voor een groot gedeelte rege­len door de juiste per­so­n­en te vol­gen of wat fil­ters in te stellen. Waar het mij meer om gaat is dat ik in veel gevallen andere din­gen had willen doen dan tijd door te bren­gen op een of ander social media plat­form. Blijk­baar kan ik mezelf er niet vol­doende van afscher­men als ik zo’n account heb. Dus zit er niets anders op dan voor de zoveel­ste keer afscheid nemen. En hopelijk defin­i­tief.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets