Het jaar 2017 – week 3

Een verblijf in het buitenland voor werk heeft op mij altijd het effect alsof de tijd doorgaat maar ik er zelf niet actief aan deelneem. Behalve een incidenteel telefoontje naar huis ben ik voornamelijk bezig met de zaken waarvoor ik afgereisd ben. Daaromheen wordt de tijd opgevuld met restaurantbezoek, wat nakletsen in de hotelbar en een sessie in de fitnessruimte of een rondje rennen. Televisie kijk ik niet, de krant blader ik wat door tijdens het ontbijt en verder scan ik tussendoor nog wat nieuwssites op internet. Als ik de kans krijg maak ik gebruik van de gelegenheid gebruik om wat van de omgeving te gaan zien.
Afgelopen week was het weer eens zover.

Werk

Al op zondagavond pakte ik de auto om in Dortmund te overnachten zodat een eventueel oponthoud wegens slecht weer op maandag zou worden vermeden. Vrijdagochtend zo rond 11 uur was ik weer thuis. De dagen waren voorbij gevlogen en het algehele gevoel bij iedereen die aan de 3-daagse workshop had deelgenomen was dat het bijzonder geslaagd was. Een korte sfeerimpressie van dit voor mij nu vierde bezoek aan Cluj-Napoca valt hier te lezen.

Verbouwing & verhuizing

Terwijl ik weg was ging Inge onverdroten voort met het aanvragen van offertes voor onder andere de badkamer en een nieuwe poort. Hiermee komen we zo’n beetje aan het einde van de voorbereidende werkzaamheden. Het aftellen is inmiddels begonnen. Nog tien nachtjes slapen!

Blijven sporten

In Cluj is het gebleven bij een keertje rennen in de vroege en koude woensdagochtend. Vanochtend ben ik bij een temperatuur van -7 Celsius naar de survivaltraining vertrokken. Omdat er nog steeds veel aangevroren sneeuw ligt blijft het oppassen met het hardlopen. Ik kreeg te horen dat er de voorbije week heel wat mensen onderuit waren gegaan op het trainingsterrein. Ook de hindernissen zelf waren weer superglad (en koud!) door het laagje ijs dat maar heel langzaam verdween. Tijdens de warming-up moesten we een aantal oefeningen doen met bakstenen die op het terrein speciaal voor dit doel klaarliggen. Mijn handen waren eindelijk wat warm maar dat was snel over. De eerste swingovers lukten slechts moeizaam omdat ik totaal geen knijpkracht had. Vooral de middelvinger van mijn linkerhand had bijna een half uur nodig om te ontdooien. Uiteindelijk wel heerlijk getraind maar de conditie laat nog heel wat te wensen over.

Blijven lezen

Omdat ik Mr. Penumbra’s 24-hour bookstore bijna uit had besloot ik een ander boek mee te nemen. Het werd Slaughterhouse 5 door Kurt Vonnegut. Veel heb ik er echter niet in gelezen. Op de heenweg waren we voornamelijk met de laatste voorbereidingen van de workshop bezig. Vanwege de vertraging zouden we niet meer naar kantoor gaan, dus toen moest het onderweg in het vliegtuig en later in het hotel. Pas op de weg terug naar Dortmund ben ik erin begonnen. Een wonderlijk verhaal waarvan ik dacht dat ik het al ooit gelezen had maar dat lijkt toch niet zo te zijn. Billy Pilgrim’s ‘So it goes‘ deed me aan mijn oma denken.
Eenmaal weer thuis heb ik zaterdagavond Mr. Penumbra uitgelezen. Ik had gehoopt dat mijn aanvankelijk enthousiasme over dit boek misschien weer aangewakkerd zou worden, maar dat bleek niet het geval. Meer plichtmatig dan wat anders las ik door tot het einde. Ergens had ik gelezen dat de laatste paragrafen van het boek de teleurstelling van het tweede gedeelte (die meer mensen dus blijkbaar voelden) wisten te compenseren. Dat is helaas bij mij niet gelukt. Over het geheel vond ik het een ongeloofwaardig boek in de zin dat de hoofdpersoon wel erg gemakkelijk de ene na de andere puzzel weet op te lossen. De ene na de andere toevalligheid wordt afgewisseld met een stoet van vrienden die iedere keer weer over het juiste talent beschikken om hulp te kunnen bieden. Al snel erg vermoeiend.

Blijven bloggen

Bloggen in Cluj kwam er pas van op de laatste avond in het hotel. Daarna op vrijdag naar aanleiding van Billy Pilgrim. Van allebei de blogposts heb ik hierboven in de tekst al een linkje opgenomen. Het lijkt erop dat twee keer bloggen (buiten het weekoverzicht op zondag) tot nu toe mijn gemiddelde is. Eens zien of ik dat kan vasthouden.
~ ~ ~
PS. De oplettende lezer zal opgemerkt hebben dat ‘Blijven tekenen’ niet meer vermeld wordt. Pas als ik weer aan ‘Ga tekenen’ toekom zal ik er hier aandacht aan besteden. Tot die tijd, geduld!
~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *