Malle Pietje

Tij­dens de lunch werd me gevraagd of ik inter­esse had in een pal­let vol krat­ten. Plus twee kas­ten. En indi­en ik het kon ver­vo­eren lagen er ook enkele koz­i­j­nen klaar die ik mee mocht nemen. Waar­van een­t­je met het glas er nog in. Ook nu weer gratis en voor niets. Er wordt volop ver­bouwd om ruimte te mak­en voor een ander bedri­jf dat bij ons in het gebouw komt. Veel wordt op mark­t­plaats gezet of soms zelfs wegge­gooid wan­neer er zich geen gegadig­den aan­di­enen die iets willen hebben.
Ik vroeg om bedenk­ti­jd en maak­te van de gele­gen­heid gebruik om bij Inge te informeren wat zij ervan dacht. Vorige week had ik al een stapelt­je krat­ten opge­haald die ons goed van pas leken te komen. En tussen kerst en nieuw­jaar had ik zelfs een aan­hang­wa­gen moeten huren omdat ik anders een archiefkast, een papierverni­etiger, twee white­boards, vier bureaus en vijf stoe­len niet mee naar huis kon kri­j­gen.
Alle­maal leuk en aardig maar onder­tussen stond het aardig vol onder de car­port en achter op de plaats. Ruimte voor nog meer spullen is er eigen­lijk niet meer willen we een beet­je fat­soen­lijk ons huis in en uit kun­nen.
Gelukkig kri­j­gen we mor­gen de sleu­tel van ons nieuwe huis waar er vol­doende ruimte is en we die extra spullen goed kun­nen gebruiken voor de ver­bouwing. Na over­leg met Inge was daarom de zaak snel bek­lonken. Jazek­er, had­den we inter­esse. We sprak­en een datum af wan­neer het mij het beste uitk­wam om de spullen op te halen en begonnen daar­na aan een toet­je voor­dat we terug naar onze werk­plek gin­gen.
Toen ik even lat­er de tele­foon nam om voor de zoveel­ste keer een aan­hang­wa­gen te reserveren voelde ik met net zo’n opkop­er van tweede­hands spullen die stad en land doorkruist op zoek naar koop­waar. Op kan­toor noe­men ze me al Malle Piet­je.
~ ~ ~

2 Comments

Geef een reactie