Thuis is waar één van onze huizen is


[Klik op de foto voor een artikel op NOS met de uit­leg waarom hier geen foto staat van de sleu­tels van ons nieuwe huis]
Met een zwierige handteken­ing die er in mijn gedacht­en alti­jd mooier uitzi­et dan op papi­er ondertek­ende ik de koopak­te. Even daar­voor had Inge het­zelfde gedaan. We zijn nu drie maan­den lang de trotse eige­naars van twee huizen. Na 30 april is dat voor­bij en zijn we per­ma­nent ver­huisd naar ons nieuwe adres in Bem­mel.
Voor het zover is moet er heel wat gebeuren. We hebben de plan­ning diverse malen van voor naar achter en weer terug doorgenomen. Het zou haal­baar moeten zijn. Of net niet. Zoals dat gaat zijn we afhanke­lijk van externe fac­toren (zoals het weer bijvoor­beeld) die we niet kun­nen beïn­vloe­den. Er liggen daarom enkele alter­natieve sce­nar­ios op de plank voor mocht het onder­weg mis­gaan. Dat zijn echter zor­gen voor mor­gen.
Van­daag vieren we echter de sleutelover­dracht. We hebben meteen onze dochter en kleinkinderen opge­haald om een eerste rond­je door het huis en over het erf te mak­en. Tot nu toe had­den zij alleen nog maar de foto’s gezien. Je kunt je dan wel een beeld vor­men maar in het echt is het natu­urlijk alti­jd weer net iets anders.
De reac­ties waren alleen maar posi­tief. Bij toe­val von­den de kleinkinderen een bal in de tuin die waarschi­jn­lijk van de hond is geweest. Een pot­je voet­bal was goed te doen kre­gen we lat­er te horen. En bij regen kon­den ze overdekt verder gaan in de grote schu­ur, zo had­den ze al bedacht (en uit­geprobeerd). Er moest alleen nog een trap komen naar de zold­er want daar lag hun bal nu. Wordt geregeld.
Na de bezichtig­ing reden we naar Mac­Don­alds en sloten aan in de rij van de Mac­Drive. De bedoel­ing was om onze fast food menu’s mee te nemen om thuis op te eten. Waar is dat dan? vroeg onze jong­ste klein­zoon. Tja, daar had hij een punt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets