Uitbreiding

Op ’t eind van de inspec­tie vooraf aan de sleutelover­dracht kwam er alsnog een haan uit de mouw. Plus drie hen­net­jes. Of we die miss­chien over wilden nemen? De beestjes liepen nu nog vrij rond maar dat zou niet meer mogelijk zijn op de plek waar ze heen zouden ver­huizen.
Dat was inder­daad zielig. We keken elka­ar voor de vorm even aan want erover nadenken hoef­den we niet. Natu­urlijk mocht­en de kip­pet­jes bli­jven!
Alleen, waar zat­en ze ergens ver­stopt?
Pas de vol­gende dag zagen we de haan. In z’n een­t­je was hij de schu­ur aan het verken­nen die hele­maal was leeg­geruimd. Geen paar­den en geen mest meer te beken­nen. Wel een onderdeel van de shov­el die een stuk­je verderop met veel geweld bezig was bomen te ont­worte­len in de tuin. Met wat kor­rels voer wis­ten we ‘m iet­wat gerust te stellen. Maar het duurde niet lang voor hij weer verd­we­nen was. De drie dames die hij onder zijn hoede heeft waren echter nog steeds spoor­loos.

[Klik op de foto om een video van de haan op vimeo.com te bek­ijken]
Pas veel lat­er op de mid­dag, nadat de tuin­man­nen waren verd­we­nen kwam het hele gezelschap plots tevoorschi­jn uit een schuilplaats die we tot nu toe nog niet hebben weten te ont­dekken. Eerst nog wat schichtig maar allangs bru­taler begonnen ze de omgev­ing te verken­nen. De kor­rels voer waren al snel veror­berd. Toen we wilden bijvullen liepen ze voor ons uit richt­ing het kip­pen­hok. Blijk­baar wilden ze daar hun avon­de­ten nut­ti­gen. Vol­gza­am als we zijn vold­e­den we aan hun onu­it­ge­spro­ken ver­zoek.
Ze lieten het zich goed smak­en. Ook het frisse water kon hen wel beko­ren. Af en toe klonk er zelfs een tok van waarder­ing.

Van­daag liepen ze over­al weer rond alsof er niets aan de hand was ter­wi­jl de graaf­ma­chines en bul­doz­ers met veel lawaai de tuin verder omploeg­den. Ze waren er echter niet (meer) van onder de indruk.
~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets