Waar rook is was gelukkig geen vuur

De hov­e­nier die bij ons nieuwe huis bezig is met orde in de tuin te schep­pen (en een hoop troep eruit) schi­jnt ook lid te zijn van de vri­jwillige brandweer. Dat hoor­den wij vorige week. En blijk­baar is het voor hen erg moeil­ijk om aan geschik­te locaties te komen waar zij kun­nen oefe­nen. Daarom de vraag of zij ons leegstaande huis een keert­je mocht­en gebruiken nu de ver­bouwing toch nog moet begin­nen.

Toen we ons ervan verzek­erd had­den dat daar­bij de won­ing niet in de fik werd gesto­ken of com­pleet onder water zou wor­den gezet stem­den we vanzelf­sprek­end in met dit ver­zoek. Het belang van goed getrainde brandweer­lieden lijkt me evi­dent en daar willen we graag een bij­drage aan lev­eren.

Deze avond was het zover. Voor­dat het team vri­jwillers zou arriv­eren werd ons huis door de hov­e­nier-die-nu-brandweer­man-was hele­maal onder han­den genomen. Samen met een col­le­ga sjouw­den ze vier rook­ma­chines naar bin­nen die bin­nen de kort­ste keren ervoor zorgden dat je in geen enkele kamer nog een hand voor ogen zag. Enkele felle rode lam­p­en gaven aan waar een hit­te­bron was. Ook wer­den er twee pop­pen gevuld met zand in de woonkamer en in de bad­kamer geplaatst. Dit waren de bewon­ers die gered moesten wor­den. Een gelu­ids­band die afge­speeld werd waarop iemand con­tinu om hulp riep gaf dit alles een sin­is­ter sfeert­je. Het was niet moeil­ijk voor te stellen dat hier echt iets aan de hand was.

Om te voorkomen dat voor­bi­j­gangers of nabi­je buren 112 zouden gaan bellen was de oefen­ing natu­urlijk vooraf bek­end gemaakt en stond er een bord in de tuin. Zon­der dat zou je zweren dat ons ver­lat­en huis door van­dalen in de hens was gezet want de rook stroomde op ver­schil­lende plaat­sen in dikke wolken naar buiten. Heel vreemd om je nieuwe huis er zo bij te zien staan.

Voor de vri­jwillige brandweer die inmid­dels was gear­riveerd bleek het een geweldige plek te zijn om te oefe­nen. Omdat de locaties zoals gezegd spaarza­am zijn weten de meeste leden vaak al waar ze naar toe gaan of hoe het huis van bin­nen in elka­ar zit. Nu was het voor hun alle­maal nieuw. Na afloop kwam er daarom al snel een ver­zoek of ze bin­nenko­rt nog een keer met een ander team kon­den langskomen. Ook hier hebben we ja tegen gezegd. Laat ze ons huis en de weg er naar toe maar goed leren ken­nen. Je hoopt dat het nooit nodig is, maar kwaad kan het niet.

~ ~ ~

  • Goh, goed dat ze er de weg leren ken­nen maar laat ons inder­daad hopen dat het nooit nodig zal zijn. Toch wel apart hoor om je huis ter beschikking te stellen … cha­peau! Ik weet niet of ik daar zo hap­pig zou op zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets