Open huis

Het was een mooi vooruitzicht dat ons geschetst werd door de aan­nemer. Als wij gedurende het week­end flink zouden door­w­erken aan het ont­man­te­len van de bad­kamer en boven­di­en de houten vlo­eren uit twee kamers wis­ten te ver­wi­jderen, dan kon hij zich deze week gaan richt­en op opbouw- in plaats van afbraak­w­erk. Tenslotte was op don­derdag­mid­dag de fun­der­ing gelegd voor de uit­bouw van onze slaap­kamer en serre.

Zo gezegd, zo ges­loopt.
Trots stu­ur­den we op zonda­gavond de foto’s van onze ver­richtin­gen. Op wat kleine pun­ten na was alles klaar. We had­den zelfs al het puin net­jes opgeruimd. De planken die fat­soen­lijk waren los­gekomen lagen opgestapeld achter op het erf voor ‘je-weet-maar-nooit’.
De aan­nemer was gematigd tevre­den. Waarom we de balken onder de houten vlo­er niet ver­wi­jderd had­den? Wis­ten wij veel! Moest dat dan?
Maar niet getreurd. Dat zou zijn hulp­je wel even doen voor­dat ze dan ein­delijk kon­den begin­nen met het vor­mgeven van ons toekom­stige huis. Hij zou lat­er op de dag wel een foto van de eerste resul­tat­en doors­turen omdat we niet in de gele­gen­heid waren om zelf te gaan kijken.
Om 12 uur kre­gen we de vol­gende foto bin­nen:

We waren gematigd tevre­den.
~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets