House on the hill

Op papier zag het er voor­af erg mooi uit. En nog steeds zijn we erg blij met het ont­werp van de tuin zoals we dat samen in goed over­leg met de tuin­ar­chi­tect heb­ben opge­steld. Nu het rooi­en, snoei­en en grond­werk voor het groot­ste deel ach­ter de rug is begin­nen de con­tou­ren van de nieu­we tuin lang­zaam vorm te krij­gen.
Alleen heb­ben we ons ver­gist in de hoog­te van de taxus die als haag moe­ten die­nen ter afschei­ding van ons huis met dat van de buur­man.
We begon­nen nat­tig­heid te voe­len zon­der pre­cies te weten waar­om toen de tuin­man aan­gaf dat voor het nieu­we ter­ras ach­ter het huis er een extra tre­de moest komen in het trap­je naar bene­den. Hij had de daad­wer­ke­lij­ke hoog­te pas kun­nen opme­ten nadat we de sleu­tel van het huis had­den gekre­gen en die bleek toch iets meer te zijn dan onze schat­ting. Niet getreurd, er was nog ruim­te in het bud­get.
Een vol­gen­de aan­wij­zing werd een paar dagen later gege­ven door een van onze ken­nis­sen. Op bezoek met man en kin­de­ren wees ze naar het huis van de buur­ma. Als­of het op een terp was gebouwd, zo gaf ze aan. Net als ons huis.
Daar had het inder­daad alle ken­mer­ken van. We keken elkaar aan en vroe­gen ons af waar­om dit een pro­bleem zou kun­nen zijn.
Van­daag zijn we erach­ter geko­men. Deze och­tend is er een taxus­haag geplaatst De buur­man had tij­dens het ken­nis­ma­kings­ge­sprek aan­ge­ge­ven dat hij nog­al op z’n pri­va­cy was gesteld. Hij had er geen pro­ble­men mee dat we de vele coni­fe­ren zou­den ver­wij­de­ren maar hope­lijk kwam er wel iets anders voor in de plaats. We kon­den hem gerust­stel­len door te belo­ven dat er een mooie hoge haag zou komen.
De taxus is 1,80 meter hoog. Dat leek ons een paar weken gele­den meer dan vol­doen­de. Hoger was ook duur­der. En vol­doen­de groei­en doen ze toch wel werd ons beloofd.
Laat ons hopen dat ze een beet­je haast maken met dat groei­en.

~ ~ ~