Een echt wespennest

Dat we een vier­tal kip­pen aan­ge­bo­den kre­gen tij­dens de sleu­tel­over­dracht was natuur­lijk een aan­ge­na­me ver­ras­sing (mits je kip­pen leuk vindt ten­min­ste). Inmid­dels zijn ze al hele­maal gewend aan alle bezig­he­den op het erf die gepaard gaan met de ver­bou­wing van huis en schuur. Zozeer zelfs dat we al ver­schei­de­ne eitjes heb­ben gevon­den.
Waar we niet zo blij mee waren was de rat die plots tevoor­schijn kwam uit het kip­pen­hok toen we dat aan het afbre­ken waren. Dach­ten we eerst nog dat we een eek­hoorn in de tuin had­den van­we­ge de ver­za­me­ling wal­no­ten die goed ver­stopt zat tus­sen de bin­nen- en bui­ten­wand, een pot­je rat­ten­gif ver­stoor­de die illu­sie. Mijn zwa­ger pro­beer­de de weg­vluch­ten­de rat uit te scha­ke­len door er een hamer ach­ter­aan te gooi­en maar zon­der resul­taat.
Ver­der zien we met de dag meer vogels in onze tuin neer­strij­ken als­ook een ver­dwaal­de fazant. Nu het ’s avonds wat lan­ger licht blijft lijkt het of ze gedul­dig wach­ten tot de bouw­vak­kers ver­trok­ken zijn om nog even op hun gemak te zoe­ken naar wat eet­baars in de omge­woel­de aar­de. Bin­nen­kort zal ik er toch eens een vogel­boek bij moe­ten pak­ken om alle ver­schil­len­de soor­ten te her­lei­den op basis van hun vorm en getjilp.
Het is kort­om een gezel­li­ge bees­ten­ben­de aan het wor­den ach­ter het huis.
En van­daag kre­gen we te horen dat het aan de voor­kant onder de nok van het dak ook raak is. Bij het ver­wij­de­ren van de onder­ste dak­pla­ten vie­len er een hand­vol wes­pen naar bene­den. Reden om iets voor­zich­ti­ger te werk te gaan. Uit­ein­de­lijk bleek er een (tij­de­lijk?) ver­la­ten wes­pen­nest te zit­ten. We heb­ber er maar voor geko­zen om het niet te laten zit­ten.

~ ~ ~