Creatief met bureaucratie

Dis­claimer: Alle overeenkom­sten met de men in white berusten op toe­val.
De Poolse col­le­ga nam het woord en begon aan een ver­haal over regel­gev­ing in zijn geboorte­land. We zat­en in een tra­di­tion­eel Roe­meens restau­rant in het cen­trum van Cluj waar we in afwacht­ing van het voorg­erecht een admin­is­tratief prob­leem met de plaat­selijke Kamer van Koo­phan­del besprak­en. Dat bracht onze tafelgenoot ertoe om te vertellen hoe cre­atief zijn landgenoten in dit soort sit­u­aties zouden han­de­len.
In ver­band met het bezoek van een lever­anci­er wilde hij een tafel reserveren bij een restau­rant waar hij wel vak­er kwam. De sec­reta­resse die het voor hem regelde gaf aan dat ze geho­ord had dat hun drankver­gun­ning was ingetrokken. Toch maar iets anders reserveren? Hij besloot zelf even te bellen en kreeg van de eige­naar de beves­tig­ing dat dit inder­daad het geval was maar dat hij gerust kon komen. Ze had­den er iets op gevon­den voegde hij er geheimzin­nig aan toe.
Die avond wer­den ze geholpen door een ober die hen op een samen­zweerderige toon uitlegde dat in veel gerecht­en op de menukaart alco­hol ver­w­erkt was. Zo had­den ze bijvoor­beeld een heer­lijke goulash met rode wijn. Met een vette knipoog liet hij weten dat het ook mogelijk was om de alco­hol apart te lat­en serveren. Op de vraag of er iets was met bier, was het antwo­ord dat eigen­lijk elk gerecht op de kaart zo goed als met elke vorm van alco­hol bereid kon wor­den. Dus natu­urlijk ook met bier.
Ze hebben een voortr­e­f­fe­lijke maalti­jd gehad.
Ik moest hier weer aan denken toen de aan­nemer die onze ver­bouwing, ik bedoel de ver­bouwing bij vrien­den1 van ons uitvo­ert vertelde hoe het ver­wi­jderen van asbest bij­na de hele plan­ning om zeep had geholpen.
Op maandag kwa­men de man­nen in de witte pakken met hun appa­ratu­ur aanzetten om op een veilige manier het dak asbestvrij te mak­en. Aan het eind van de dag lieten ze weten dat er waarschi­jn­lijk in de rand van het dak ook asbest ver­w­erkt zat. Mooi, zei de aan­nemer. Dan kun­nen jul­lie dat ook meteen ver­wi­jderen. Helaas, mocht er mor­gen asbest aangetrof­fen wor­den dan moest er eerst een vooron­der­zoek komen. Afhanke­lijk van de uit­slag kon het zijn dat er opnieuw een ver­gun­ning aangevraagd zou moeten wor­den.
Maar, kreeg de aan­nemer te horen, ze gin­gen daar mor­gen pas naar kijken. Niet eerder. Dus… hint, hint.
Nadat de asbest­ploeg vertrokken was is de aan­nemer wat langer gebleven. De vol­gende dag con­sta­teer­den de man­nen in de witte pakken dat er geen asbest in de dakrand zat. Op woens­dag waren ze vol­gens plan­ning klaar en werd het huis asbestvrij verk­laard. Onze vrien­den kon­den opgelucht adem halen.
~ ~ ~


  1. Had ik al gezegd dat alle overeenkom­sten in deze blog­post met de men in white op toe­val berusten? Bij deze voor de zek­er­heid nog­maals. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets