Creatief met bureaucratie

Disclaimer: Alle overeenkomsten met de men in white berusten op toeval.
De Poolse collega nam het woord en begon aan een verhaal over regelgeving in zijn geboorteland. We zaten in een traditioneel Roemeens restaurant in het centrum van Cluj waar we in afwachting van het voorgerecht een administratief probleem met de plaatselijke Kamer van Koophandel bespraken. Dat bracht onze tafelgenoot ertoe om te vertellen hoe creatief zijn landgenoten in dit soort situaties zouden handelen.
In verband met het bezoek van een leverancier wilde hij een tafel reserveren bij een restaurant waar hij wel vaker kwam. De secretaresse die het voor hem regelde gaf aan dat ze gehoord had dat hun drankvergunning was ingetrokken. Toch maar iets anders reserveren? Hij besloot zelf even te bellen en kreeg van de eigenaar de bevestiging dat dit inderdaad het geval was maar dat hij gerust kon komen. Ze hadden er iets op gevonden voegde hij er geheimzinnig aan toe.
Die avond werden ze geholpen door een ober die hen op een samenzweerderige toon uitlegde dat in veel gerechten op de menukaart alcohol verwerkt was. Zo hadden ze bijvoorbeeld een heerlijke goulash met rode wijn. Met een vette knipoog liet hij weten dat het ook mogelijk was om de alcohol apart te laten serveren. Op de vraag of er iets was met bier, was het antwoord dat eigenlijk elk gerecht op de kaart zo goed als met elke vorm van alcohol bereid kon worden. Dus natuurlijk ook met bier.
Ze hebben een voortreffelijke maaltijd gehad.
Ik moest hier weer aan denken toen de aannemer die onze verbouwing, ik bedoel de verbouwing bij vrienden1 van ons uitvoert vertelde hoe het verwijderen van asbest bijna de hele planning om zeep had geholpen.
Op maandag kwamen de mannen in de witte pakken met hun apparatuur aanzetten om op een veilige manier het dak asbestvrij te maken. Aan het eind van de dag lieten ze weten dat er waarschijnlijk in de rand van het dak ook asbest verwerkt zat. Mooi, zei de aannemer. Dan kunnen jullie dat ook meteen verwijderen. Helaas, mocht er morgen asbest aangetroffen worden dan moest er eerst een vooronderzoek komen. Afhankelijk van de uitslag kon het zijn dat er opnieuw een vergunning aangevraagd zou moeten worden.
Maar, kreeg de aannemer te horen, ze gingen daar morgen pas naar kijken. Niet eerder. Dus… hint, hint.
Nadat de asbestploeg vertrokken was is de aannemer wat langer gebleven. De volgende dag constateerden de mannen in de witte pakken dat er geen asbest in de dakrand zat. Op woensdag waren ze volgens planning klaar en werd het huis asbestvrij verklaard. Onze vrienden konden opgelucht adem halen.
~ ~ ~


  1. Had ik al gezegd dat alle overeenkomsten in deze blogpost met de men in white op toeval berusten? Bij deze voor de zekerheid nogmaals. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *