Uit het leven van een blogger

Eerder deze week werd ik benaderd door een medew­erk­ster van dag­blad Trouw. Ze had een ver­zoek of ik beschik­baar was voor een kort tele­fonisch inter­view met betrekking tot een achter­gron­dar­tikel over de vraag waarom mensen ervoor kiezen veg­e­tar­iër te wor­den.
Natu­urlijk wilde ik dat wel. Maar ik vroeg me af hoe ze bij mij terecht waren gekomen. Sim­pel. Via zoekop­dracht­en op inter­net had­den ze mijn blog gevon­den. Een aan­tal jaar gele­den had ik namelijk geschreven over het lezen van Eat­ing Ani­mals door Jonathan Safran Foer. Goh, dat is waar ook. Ik was het eigen­lijk alweer ver­geten.
En tevens mijn goede voorne­men om te stop­pen met het eten van vlees…
Niet erg, want ‘Ook als je niet langer veg­e­tarisch eet, is dat inter­es­sant voor het artikel’.
Van­daag kreeg ik een mailt­je dat het inter­view niet meer nodig was omdat door omstandighe­den het artikel (voor­lop­ig?) geen door­gang kon vin­den. Jam­mer.
Lat­er deze avond kreeg ik een mailt­je van col­le­gablog­ger Paul die liet weten ges­laagd te zijn voor de oplei­d­ing web devel­op­er. Een geweldige presta­tie! In de mail schreef hij hoe enkele hulp­mid­de­len belan­grijk waren geweest bij het voltooien van zijn studie:

Paul eindigde zijn mail met de opmerk­ing ‘En dan zijn er die zeggen dat je niks aan blogs hebt’.
Of dat waar is weet ik niet, maar mij is in ieder geval deze week weer eens duidelijk gewor­den dat er nog vol­doende mensen zijn die wel iets aan blogs hebben. En alleen al daarom bli­jf ik ze schri­jven, lezen en delen.
~ ~ ~

2 Comments

Fijn toch dat Paul ver­noemde aan welke blogs hij zoveel heeft gehad. Want blogs doen er wel degelijk toe, al is het maar in het tegenkomen van gelijkgestemde zie­len.

Geef een reactie