Tien jaar later

Geluid dringt onom­keer­baar door de stil­te.
Hij kijkt op van het scherm. Er gaan jaren voor­bij voor­dat hij arri­veert.
Bui­ten staat een boom in het vol­le zon­licht
Hij loopt naar het raam. Een vrouw is bezig in de tuin. Ze zwaait naar hem en hij zwaait terug.
Bin­nen staat een tafel met vier stoe­len.
Hij gaat weer zit­ten. De lap­top is in rust ver­zon­ken. Uit de radio klinkt een lied van geluk.
Zijn vrouw staat nu bin­nen en vraagt of hij zin heeft in kof­fie. Dat heeft hij.
~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *