Yes, he did it also — part B

Van­mid­dag moest onze jong­ste klein­zoon Milan afzwem­men voor diplo­ma B. Hij deed het uit­ste­kend zo kreeg ik via de app te lezen en te zien. Want zelf kon ik er niet bij zijn.
Ik bevond me bui­ten het zwem­bad op het par­keer­ter­rein met de oud­ste klein­zoon die in een fase zit (denk ik) dat hij niet zo goed kan omgaan met de momen­ten dat zijn jon­ge­re broer­tje wat meer aan­dacht krijgt dan hij­zelf. Op hem inpra­ten haalt dan niet veel uit. En om hem bij de haren naar bin­nen te sle­pen is ook niet zo’n goed idee.
Dus hield ik hem bui­ten in de gaten waar hij mok­kend tak­jes en steen­tjes liep weg te schop­pen ter­wijl onder­tus­sen bin­nen Milan bezig was om te laten zien hoe goed hij gevor­derd was de laat­ste maan­den.
Af en toe dreig­de het mis te gaan werd mij geappt omdat hij in het voor­bij­gaan niet kon laten een duim op te ste­ken dat alles onder con­tro­le was en daar­door dan met­een de con­tro­le even ver­loor. Deze vorm van aan­dacht voor zijn ouders en groot­ou­ders die langs de kant zaten deed hun hart dan wel weer smel­ten.
Voor­af had­den we onder­ling grap­jes gemaakt of de bad­mees­ters na afloop zou­den ver­kon­di­gen dat ieder­een gezakt was. Ten­slot­te was het 1 april. Maar dat soort humor bij deze toch wel span­nen­de gebeur­te­nis voor de kin­de­ren bleef ach­ter­we­ge.
Toen dui­de­lijk was dat Milan het er goed van af had gebracht besloot Noah over zijn hart te strij­ken en kon­den we als­nog naar de kan­ti­ne om de live getui­ge te zijn van de diplo­ma­uit­rei­king.

Geluk­kig had­den we de foto’s nog, placht men dan te zeg­gen. Jam­mer genoeg is een gedeel­te daar­van van slech­te kwa­li­teit. De lens van de Pen­tax came­ra is waar­schijn­lijk ver­vuild geraakt want er zit een soort van smog­waas over de foto’s. Erg irri­tant.
~ ~ ~