Kwestie van perspectief

Van­mid­dag waren we op zoek naar nog wat extra boom­pjes en strui­ken voor bij het eer­ste stuk­je bestra­ting wat klaar is in onze nieu­we tuin. Daar­voor brach­ten we niet alleen een bezoek aan een gespe­ci­a­li­seer­de boom­kwe­ker maar beslo­ten we ook even bij een groot tuin­cen­trum langs te gaan. Daar hing het met de blo­te benen bui­ten zoals dat altijd bij het eer­ste mooie len­te­weer het geval is.

Ter­wijl wij het vele uit­ge­stal­de groen bewon­der­den en slechts met moei­te onze keus kon­den maken slen­ter­den er ook veel bezoe­kers rond die het alle­maal maar niets von­den. Een kwes­tie van ver­plicht mee met de part­ner en maar hopen dat het alle­maal weer snel voor­bij zou zijn. Het is leuk om dan af en toe op de reac­ties of gezichts­uit­druk­kin­gen te let­ten wan­neer de ene helft van een stel enthou­si­ast bezig is om iets leuks uit te zoe­ken en daar­voor de ander er ook bij wil betrek­ken in een bij voor­baat gedoem­de poging om er een geza­men­lijk pro­ject van te maken.

Zo zag ik een man naar een boom­pje wij­zen waar­van hij wel vond dat die er mooi uit­zag nadat zijn part­ner daar ver­schil­len­de keren om gevraagd had. Tot­dat hij de prijs op het kaartje las toen het boom­pje op de win­kel­wa­gen gezet werd. Met een afge­me­ten ‘Zo mooi istie nou ook weer niet’, werd het boom­pje reso­luut terug­ge­zet.

De fraai­ste opmer­king werd gebe­zigd door een jon­ge vrouw over­vol in ver­wach­ting die met part­ner en (schoon)moeder blijk­baar op sleep­touw werd geno­men om aan­plant voor hun nieu­we onder­ko­men aan te schaf­fen (mijn inter­pre­ta­tie). Bij een prach­ti­ge boom die al geheel in bloei stond en waar wij een tijd­je heb­ben staan twij­fe­len of het in onze tuin zou pas­sen, kon zij niets anders con­clu­de­ren dan dat hon­derd euro wel heel erg veel was voor ‘een stok met bloe­men eraan’.

Het blijft fas­ci­ne­rend om met z’n allen naar het­zelf­de te kij­ken en toch geheel iets anders te zien.

~ ~ ~

4 reacties op “Kwestie van perspectief”

    1. Ja, dat zei ze echt, ‘een stok met bloe­men’ waar een prach­ti­ge boom vol in bloei stond.
      Eigen­lijk vang je bij elke gele­gen­heid waar een gedeel­te van de bezoe­kers slechts plicht­ma­tig naar toe gaat wel iets leuks op.

  1. Haha­ha, een stok met bloe­men, tja, what’s in a name? Mis­schien moest ze zich gewoon even afre­a­ge­ren. Het kan zwaar zijn, hoog­zwan­ger aller­lei van die ‘onbe­nul­li­ge’ regel­za­ken. 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *