Hand in hand over de Mandelabrug

In de beginjaren van het uitgaansleven van onze jongste zoon werden wij ‘s nachts een keer wakker gebeld met het alarmerende bericht dat hij op de Mandelabrug van zijn fiets was getrokken en in elkaar geslagen door enkele opgeschoten jongens. Achteraf gezien is hij er met wat kleerscheuren en verwondingen aan gezicht en handen redelijk goed van afgekomen. Maar de schrik zat er natuurlijk goed in.

Het was niet de eerste en ook niet de laatste keer dat we hoorden over geweld op de Mandelabrug.

Ook dit weekend was het weer raak. Ditmaal werd zelfs het landelijke nieuws gehaald vanwege een ernstige mishandeling van twee jongemannen die hand in hand liepen. En zo stond Arnhem opnieuw in korte tijd negatief in de belangstelling.

Wat mij opviel aan de beschrijving van de gebeurtenis was het volgende:

  • dat anno 2017 twee jongemannen het normaal gesproken niet aandurven hand in hand over straat te gaan uit angst andersdenkenden te provoceren;
  • dat een groep tieners opgefokt raakt bij het zien van een stel met dezelfde seksuele geaardheid dat hand in hand over straat loop;
  • dat een van de tieners een betonschaar bij zich heeft;
  • dat deze betonschaar gebruikt wordt om bij een van het stel de tanden uit de mond te slaan.

Ik kan hier met mijn verstand niet bij.

Hoe mooi zou de wereld wel niet zijn wanneer iedereen, ongeacht geslacht, ras of nationaliteit onbevreesd genegenheid voor elkaar zou kunnen tonen, al was het maar door elkaars hand vast te houden? Zal het ooit zover komen?

~ ~ ~

6 Reacties

  1. Als die jongen met die betonschaar (wie loopt er nu rond met een betonschaar?) eens wat vaker de handen van zijn vrienden vast zou houden, zou hij vanzelf wat zachtaardiger worden. Denk ik.

Laat een reactie achter op Karin Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *