Eén ei was geen paasei

En opnieuw kan de beschuit met muis­jes op tafel gezet wor­den. Deze keer voor de komst van het eerste kuiken­t­je bij onze nieuwe won­ing. Het is een bewon­derenswaardi­ge presta­tie van de kip om onder de chao­tis­che omstandighe­den die gepaard gaan met de uit­ge­brei­de ver­bouwing aan ons huis toch uiterst stoï­ci­jns drie weken lang op haar post te bli­jven. Maar het resul­taat is er dan ook naar. Een schat­je!
Moed­er en dochter/zoon (vooral­snog heb ik geen idee) mak­en het goed.

~ ~ ~

Geef een reactie